Archive for Νοεμβρίου, 2008

Foo Bar

Παρασκευή, Νοεμβρίου 28th, 2008

Foo Bar

Βράδυ Τετάρτης, βόλτες με το αυτοκίνητο στις μεγάλες οδούς της πόλης, παρέα με αδελφική φίλη…που ξέρει πάντα να μου υπενθυμίζει πώς αλλού εμείς τραβήξαμε και αλλού η ζωή μας πάει.

Καταλήξαμε στο foo bar (για να σου δώσω στίγμα βρίσκεται πάνω από το κατάστημα της Nike), για να πιούμε μια μπύρα (τι να σου κάνει μια μπύρα να μου πεις…Drink up! Makes other people more intresting, λέει μια μικρή επιγραφή στο foo). Σε ένα χώρο που συνδυάζει το στυλ μιας βρετανικής pub με λίγα στοιχεία club/bar, μεγάλη κυκλική μπάρα με σκουρόχρωμο ξύλο (το σημείο αναφοράς του μαγαζιού), καλά coctails (10€), δυνατή ροκ μουσική, αναπαυτικούς δερμάτινους καναπέδες για να δεχτούν τις μεγαλύτερες παρέες και ξεχωριστό χώρο για τους λάτρεις του ποδοσφαίρου, που θέλουν να χλευάσουν ή να πανηγυρίσουν για την ομάδα τους, χωρίς να μας σπάνε … τα τύμπανα! Το foo είναι ο λόγος (ή αιτία αν θες) που αξίζει να φτάσουμε ως τα Βόρεια προάστια, διότι είναι μια εξαίρεση στα «άοσμα» και «άγευστα» μαγαζιά της Κηφισιάς, ενώ βρίσκεται μόνο 5 λεπτά από τον ηλεκτρικό σταθμό.

Σε αυτή τη ζεστή ατμόσφαιρα, μιλήσαμε περί μεγάλων αποφάσεων, παραδεχτήκαμε ότι «είναι γλυκιά η ζωή μανάρι μου» (που λέει η γιαγιά Μαρία…μεταξύ μας να μη τη ματιάσω καβατζάρει τα 92…), Ζωή, ζωή σ’ αγαπώ τόσο πολύ (Θηβαίος) και ας είσαι σκληρή (jane). Έτσι κύλησε άλλο ένα βράδυ, με το «κουκλάκι» απελπισμένο, με λίγες ψυχικές αντοχές και μένα για άλλη μια φορά «γαϊδούρα» και ψυχρή απέναντι στην πραγματικότητα.

Τι θυμήθηκα τώρα! Πριν 3 χρόνια περίπου, κάποιος, με επιτακτικό ύφος (διότι στρατιωτικός στο επάγγελμα) μου είπε «Μην είσαι ψυχρηηηη!» (απέναντι του εννοούσε). Με ένα σαρδόνιο χαμόγελο του απάντησα: «Είσαι τόσο ωραίος για μια χρήση…στη δεύτερη δεν υπάρχει τίποτα παραπάνω…μόνο παγωνιά». Πες με κακιασμένη, αλλά ο καθένας οτι δίνει παίρνει!

Υ.Γ. Ας κλείσει αυτό το φιλοσοφικό Post, γιατί πάλι λάστιχο το έκανα…

Πληροφορίες
Κηφισίας 244 & Παπαδιαμάντη 2
Κηφισιά
210-8019504

Φιλιά αποφασιστικά,
jane

Avenue

Τετάρτη, Νοεμβρίου 26th, 2008

Κυριακή, Νοέμβρης και πολύ βροχή…το χειρότερο μου. Τους Νοέμβρηδες τους μισώ για πολλούς και διάφορους λόγους (που δε θα αποκαλύψω), τις Κυριακές γιατί πάντα αρχίζει μια νέα εβδομάδα (η Τσαγκαροδευτέρα δεν παλεύεται) και τη βροχή γιατί με εμποδίζει να βολτάρω όπως και όπου θέλω.

Με πονάει όλο μου το σώμα, χωρίς να έχω πρόβλημα υγείας (πάλι καλά έχω φίλες/φίλους φυσικοθεραπευτές), τα μαλλιά μου χάνουν τον όγκο τους από την υγρασία και ο Νοέμβρης για άλλη μια φορά αποδείχτηκε ο μήνας των απωλειών! Επιμένω βέβαια στο μαύρο να βλέπω χρώμα και ας μην υπάρχει τις περισσότερες φορές. Όπως επίσης σταμάτησα να λέω βαριέμαι (άσε που δε με παίρνει κιόλας), αποφάσισα να ελαττώσω το κάπνισμα (πιστεύω να μην είναι της στιγμής) και να επισκέπτομαι όσο μπορώ πιο συχνά το μικρό ζουζούνι (τον ανιψιό μου, 65 πόντοι και 7.700kg, είναι αρκετά για δυο μηνών παιδί…anyway).

Με βάση τα παραπάνω διάλεξα ένα ήσυχο μέρος (for me) για καφέ με μια φίλη, για να πιούμε το καφεδάκι μας, που τα τελευταία πρωινά έχουμε πατήσει pause στην αγαπημένη μας συνήθεια. Νέα εβδομάδας, σπάσιμο νεύρων λόγω δουλειάς, νέες αφίξεις στα προσωπικά και σχέδια για το μέλλον (που μένουν πάντα σχέδια).

Avenue στην Κηφισίας (δίπλα στη Helexpo), στον δεύτερο όροφο βρίσκεται το Palmie Bistro, όπου απολαύσαμε μια ζεστή σοκολάτα, καθισμένες σε άνετες πολυθρόνες με καταπληκτικά χρώματα (μωβ και πράσινο…αγαπημένος συνδυασμός), με θέα τα βιαστικά φωτάκια των αυτοκινήτων και στολισμένα καταστήματα εν όψη Χριστουγέννων. Εμπορικό κέντρο με ησυχία τα μεσημέρια των εργάσιμων ημερών, λίγα καταστήματα και καλά, απέχει από το πολυσυζητημένο mall και σωστά πράττει. Αγαπημένος μου προορισμός εκεί τα S.Oliver, Η&M, Nine West (αλλά μόνο για οφθαλμόλουτρα), benetton (ακόμα και για εσώρουχα), ερα bijoux και τα jumbo για το μικρό μας μπόμπιρα. Γενικά δεν είμαι φίλος των μεγάλων καταστημάτων άλλα το avenue βολεύει αρκετά (κοντά στη δουλειά και σε σημείο με συχνή συγκοινωνία).

Σημείωση
Στις αρχές του μήνα, 1 Δεκέμβρη, ένα συγκρότημα του βορρά έρχεται στην πρωτεύουσα για μια και μοναδική παράσταση. Θα μας ταξιδέψει με έντεχνους και ροκ ήχους στη μουσική σκηνή Αυλαία, στο Βοτανικό (Κων/πόλεως 150 & Αγ. Όρους 15). Ευγένιος Δερμιτάσογλου, Γιάννης Μήτσης και η Λίνα Σωπιάδου τα μέλη του σχήματος…Καλή ακρόαση!

Υ.Γ. Οι βόλτες θα γίνονται με μέτρο και αβίαστα θα προσπαθήσουν να είναι κοντά σας μια φορά την εβδομάδα (χωρίς δεσμεύσεις).
«Κλειστό λόγω…πολλών και διαφόρων ανατροπών!»

Χαιρετισμούς (σε όσους έλειψα),
jane

Κλεψύδρα

Τρίτη, Νοεμβρίου 18th, 2008

Μετά από μεγάλο διάστημα εγκράτειας από τα καταναλωτικά όργια, βγήκα για ψώνια και έδωσα το 100% του σπάταλου εαυτού μου! Ερμού λοιπόν, και περπατώντας μέχρι το Μοναστηράκι, αλλάζω πορεία και επιλέγω Πλάκα, να χαλαρώσω παρέα με τη Βαλ σε ένα μικρό καφενείο πάνω από τους Αέρηδες.

Άκρως τουριστική περιοχή στα στενά της Πλάκας, με τουρίστες ακόμα και τους χειμερινούς μήνες. Στην πιο παλιά και γραφική γειτονιά της πόλης υπάρχει ένα μέρος για καφέ και κουβεντούλα, η Κλεψύδρα. Μικρή αυλίτσα με λίγα τραπέζια, ένα παλιό καφενείο με παραδοσιακό ύφος και καλό ελληνικό καφέ σε μπακιρένιο σκεύος.

Επίσης προσφέρονται σπιτικά γλυκά, νοστιμότατη μηλόπιτα και αρωματικό τσάι είναι καλή επιλογή, ελληνικά πιάτα όπως κρεατόπιτα, σαλάτα χωριάτικη, για να τρώει ο τουρίστας και του παιδιού να μη δίνει. Βόλτες λοιπόν στο κέντρο της πρωτεύουσας, διότι ο καιρός καλά κρατεί ακόμα και είναι ευκαιρία να περπατήσουμε στη πιο νοσταλγική περιοχή της Αθήνας.

Πληροφορίες
Θρασυβούλου 9 & Κλεψύδρας
2103212493

Φιλιά παραδοσιακά,
jane

Κέντρο Αθηνών

Δευτέρα, Νοεμβρίου 17th, 2008

Μια εξοδος που θα πρέπει να αποφύγετε για αυτή τη σεζόν, είναι η «πίστα» στην Πειραιώς που εμφανίζονται πολύ γνωστά ονόματα όπως ο Δημήτρης Μητροπάνος, Μπάμπης Στόκας, Μανώλης Λιδάκης και Ελεονώρα Ζουγανέλη.

Λίγα λόγια για το μαγαζί…Από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Στο μαγαζί έγινε τηλεφωνική κράτηση εδώ και τρείς εβδομάδες, για μια παρέα 14 ατόμων. Δυστυχώς, οι υπηρεσίες ήταν απαράδεκτες, άσχετα αν ο λογαριασμός χτύπησε τα 800€. Πρώτα απ’ όλα το τραπέζι ήταν λίαν επιεικώς απαράδεκτο και ενώ ζητήσαμε αλλαγή στον μέτρ (χωρίς όμως λάδωμα), μας περίμενε ακόμη μια απογοήτευση, διότι τα 6 άτομα της παρέας είχαν στο οπτικό τους πεδίο μόνο μια κολώνα, τίποτα παραπάνω.

Αφού οργανώσαμε ολόκληρο στρατηγικό σχέδιο για να παρακολουθήσουν όλοι το πρόγραμμα, σκάτζα βάρδια κοινώς (σα να παίζαμε μπάσκετ), παραγγείλαμε ποικιλίες (τέσσερις για την ακρίβεια) δεν εμφανίστηκε καμία χαρτοπετσέτα στο τραπέζι…η απάντηση του σερβιτόρου στην παράκληση μας ήταν η εξής: «Κάνουμε περικοπές στα έξοδα». (γελάσαμε πάλι)

Επίσης το service δεν εμφάνισε κανένα εμφιαλωμένο νερό.Τα μπουκάλια που βρίσκονταν στο τραπέζι είχαν τη χρήση κανάτας, το νερό ήταν βρύσης αγαπητέ μου…Παρά τις παρατηρήσεις μας δεν συγκινήθηκε κανείς από το προσωπικό να εμφανίσει το κλασικό σφραγιστό μπουκάλι. Στο τέλος της βραδιάς ο μέτρ με το έξυπνο υφάκι του θέλησε να ρωτήσει και αν μείναμε ικανοποιημένοι απο το service. Ήθελε να τ’ ακουσει το παλικάρι!

Όσο για το πρόγραμμα ήταν αρκετά καλό (άλλωστε ο Μητροπάνος είναι από τους αγαπημένους μου), όμως από τη μέση και μετά καταλήγει σε πίστα «Γιάννη Πλούταρχου» και βάλε. Το γαρύφαλλο ρέει άφθονο (τους είχαν περισέψει από πέρσυ), οι φωτογραφίες και τα φλάς με τους τραγουδιστές, σε τυφλώνουν. Βέβαια τα σοβαρά μέρη του προγράμματος (κατα τη γνώμη μου) δεν έλειπαν από τη βραδιά. Πολύ καλή η εμφάνιση της Ελεονώρας Ζουγανέλη μια φωνή με φοβερό πάθος και οικεία χροιά.

Δυστυχώς έφυγα απογοητευμένη και λίγο νευριασμένη από την «πίστα» με αποτέλεσμα να μη διασκεδάσω με τις ερμηνείες των αγαπημένων μου καλλιτεχνών. Κρίμα και πάλι κρίμα, που οι επιχειριματίες έχουν ξεφύγει τελείως, ενώ οι καλλιτέχνες δεν ασχολούνται καθόλου με τις υπηρεσίες που προσφέρει το εκάστοτε μαγαζί που εμφανίζονται.

Πληροφορίες
Πειραιώς 142 & Π. Ράλλη
210 3454108, 210 3454888

Σας χαιρετώ με απογοήτευση,
jane

Φασόλι

Σάββατο, Νοεμβρίου 15th, 2008

Φασόλι

Το κουκί και το ρεβίθι…λέγαμε κάποτε στα σχολικά μας χρόνια. Εμείς σήμερα μιλάμε για το φασόλι, ένα μικρό «trendy» μεζεδοπωλείο στα στενά των Εξαρχείων. (Ιστορικά Στοιχεία: Tο φασόλι κατάγεται από την Αμερική. Στην Ευρώπη διαδόθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα)

Τις Κυριακές δεν μαγειρεύουμε, αλλά μόνο απολαμβάνουμε και ανακαλύπτουμε γεύσεις στα γουστόζικα μαγαζιά της πόλης. (μη νομίζεις οτι τις υπόλοιπες μέρες είμαι πάνω από τις κατσαρόλες και δημιουργώ με συνταγές της γιαγιάς). Για το λόγο αυτό, επισκεφτήκαμε το Φασόλι στην Εμμανουήλ Μπενάκη και δοκιμάσαμε μελιτζάνες γεμιστές με τυρί, κοτόπουλο με χρωματιστές πιπεριές κρέμα γάλακτος και φέτα, σαλάτα ρόκας με σως ροδιού. Επίσης, εύκολο και γρήγορο ορεκτικό, φέτα σε χωριάτικο φύλο, με μέλι πασπαλισμένη και σουσάμι (το έχω φτιάξει και αρέσει, δοκίμασε το). Μη ξεχάσετε να δοκιμάσετε, sticks από κοτόπουλο πανέ μαριναρισμένα με γάλα καρύδας. (Τιμές 15-20€/άτομο)

Ο χώρος πολύ μοδάτος με φωτάκια στους τοίχους (αυτά που θα κοτσάρεις στο δεντράκι σου σε λίγες μέρες), πράσινοι δερμάτινοι καναπές, μίνι μπουφές στο βάθος του καταστήματος με τα πιάτα ημέρας, όπου μπορείς να διαλέξεις μόνος σου ότι τραβάει η όρεξη σου. Μια μικρή μπάρα (όχι ιδιαίτερα ψηλή…για ευνόητους λόγους) με σκαμπό πολύ πρωτότυπα, ιδανικό σημείο του μαγαζιού για tet a tet συζητήσεις και εξομολογητικά βλέμματα προς το έτερον ήμισυ. Οι πελάτες του φασολιού είναι μικρής ηλικίας συνήθως, ετσι δικιολογείται η υπερβολικά δυνατή μουσική (κατά τη γνώμη μου) με νέες επιτυχίες της ξένης και ελληνικής pop σκηνής.

Το Φασόλι διαθέτει και δυδιμάκι στην οδό Ναυαρίνου & Ιπποκράτους (2103603626). Αν είστε φίλοι του κέντρου περάστε για να δοκιμάσετε την κουζίνα του, αλλά να ξεχάσετε για τα καλά τη δίαιτα σας (από Δευτέρα που λέμε), γιατί τα λιπαρά συνοδεύονται πάντα με τη νοστιμιά.

Τι μου άρεσε :
1) Οι σαλάτες ήταν γευστικότατες.
2) Που στο διπλανό τραπέζι βρήκα, για άλλη μια φορά, γνωστούς μου.
(και ας με ειρωνεύεσαι για το μεγάλο ποσοστό γνωστών μου)

Τι δεν μου άρεσε :
1) Το φόντο του menu, δυσκολεύει στην ανάγνωση αρκετά.
2) Η μουσική δε με ενθουσίασε. Την βρήκα λίγο αταίριαστη.

Πληροφορίες
Εμ.Μπενάκη 45
210-3300010

Καλή όρεξη,
jane

νάμα

Πέμπτη, Νοεμβρίου 13th, 2008

nama2.jpg

Στον πεζόδρομο της Αδριανού άνοιξε ένα νέο (για εμένα που δεν το είχα παρατηρήσει) καφέ bar restaurant που θυμίζει κάτι από ιστιοφόρο. Το επισκεφτήκαμε παρέα με μια φίλη, που ήρθε από τον βορρά, για να βολτάρουμε μαζί στα στενά της Πλάκας και να δει τον «θορυβώδη» τρόπο ζωής της πρωτεύουσας.

Αφού αποφάσησα να πιώ τον έκτο καφέ της ημέρας, γρήγορα προς Μοναστηράκι για να επισκεφτούμε ένα νέο χώρο με απλό και λιτό deco. Ανοιχτόχρωμο ξύλο, λευκοί καναπέδες με τα παλιά κοφτά μαξιλαράκια της γιαγιάς (η δικιά μου γιαγιά ήταν πρώτη στο βελονάκι…έχω και προίκα λέμε),μικρές κορνίζες με ασπρόμαυρες φωτογραφίες στους τοίχους, ατακαδόρος σερβιτόρος και με σαρωτικό χιούμορ.

Ιδιοκτήτης του all day χώρου της Ανδριανού είναι ο Γιούρκας Σεϊταρίδης. Η κουζίνα του Νάμα είναι με ρίζες ελληνικές και λίγους χρωματισμούς, από μικρά μυστικά του γευστικού κόσμου. Οι τιμές κυμαίνονται από 25-30€. Ώρες λειτουργίας, από νωρίς το πρωί έως 1.30 π.μ.

Ιδιαίτερη λεπτομέρεια η σκάλα που οδηγεί στο κάτω μέρος του μαγαζιού διαθέτει στο τέλος της ένα δάπεδο από γυαλί. Έτσι έχεις τη δυνατότητα να θαυμάσεις τα αρχαιολογικά ευρήματα που κρύβονται κάτω από το τσιμέντο της σημερινής (μπαζωμένης) μας πρωτεύουσας.

Πληροφορίες
ΝΑΜΑ
Αδριανού 29
Μοναστηράκι
2103211233

Τα φιλιά μου στον Βορρά,
jane

Bartesera

Κυριακή, Νοεμβρίου 9th, 2008

bar4
Πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή…Γράφεις πέντε mini εντυπώσεις για κάποια cafe και bar, με αποτέλεσμα να γνωρίσεις μέσα από όλη τη διαδικασία, αξιόλογα άτομα που ανήκουν στο «αναγνωστικό σου κοινό» (τι φράση βρήκα πάλι, για να με παινέψω).

Με σκοπό τη συνάντηση μας με το lahanaki, περάσαμε ένα δύωρο περίπου στον όμορφο πολυχώρο του κέντρου, στο bartesera (bar4, barτέσσερα, γράψτο όπως θές). Στη Στοά Πραξιτέλους βρίσκεται ένα underground-culture στέκι το οποίο χωρίζεται σε τρία δωμάτια.Στον ένα χώρο βρίσκεται η μπάρα του μαγαζιού, που στολίζεται από πράσινα φωτιστικά, στον μεσσαίο διάδρομο, στην εσωτερική αυλή-ακάλυπτο χώρο με industrial decor, με λίγα τραπεζάκια για τους φίλους που θέλουν να συζητήσουν κάπως ήρεμα και στον τρίτο χώρο, ο οποίος είναι ο πιο φωτεινός λειτουργεί ως Mini gallery, αφού κατά καιρούς φιλοξενούνται εκθέσεις φωτογραφίας και ζωγρααφικής από καλλιτέχνες με άποψη καλόγουστη.Καθίσαμε στο καλλιτεχνικό τμήμα του μαγαζιού, εννοούνται αυτά.

Latte €3, μουσικη latin, jazz, indie, funk, soul γενικότερα ψαγμένη ποικιλία στους ήχους του. Τιμές για ποτό απλό €7, special €8, εξυπηρετικό προσωπικό, με «βήμα ταχύ»…

Τι μου άρεσε:
1) Που γνώρισα το lahanaki επιτελους!
2) Η μουσική του μαγαζιού.
3) Που «δίνεται χώρος» για καλλιτεχνικές ανησυχίες.

Tι δεν μου άρεσε:
1) Ξέρω θα με πείς άσπλαχνη, αλλά τα αραγμένα σκυλάκια στο πλατύσκαλο του μαγαζιού, δεν είναι το forte μου!
2) Που πάλι καθυστέρησα γαμώτο, αλλά τι να κάνουμε? Έχω πολλά ελαττώματα τελικά.

Πληροφορίες
Κολοκοτρώνη 25
Στοά Πραξιτέλους
210-3229805

Με φιλιά και ανησυχίες,
jane

Καφεκούτι

Πέμπτη, Νοεμβρίου 6th, 2008

Για να μη μελανχολώ τις Κυριακές, πετάγομαι ως τα Εξάρχεια για να απολαύσω ένα καφεδάκι (παρ’ όλη την ημικρανία που με ταλαιπωρεί δυο μέρες τώρα).

Στο γνωστό σε όλους μας Καφεκούτι στη Σόλωνος, που «περπαταεί» τη δεύτερη δεκαετία του, ήπια τον καλύτερο latte που μπορούσα να απολαύσω σε καφετέρια του κέντρου (μπορεί να μου πεις οτι έτυχε…κι όμως στάθηκα τυχερή). Ζεστός χώρος, με αφίσσες στους τοίχους από διάφορα event, θέατρα, live βραδιές και πάει λέγοντας, retro λαμπατέρ και πάτωμα σε στυλ σκακιέρας. Ξύλινα τετράγωνα τραπεζάκια, καλή μπάρα και ήχους jazz (για απογευματινό καφέ είναι καλή επιλογή).

Το μαγαζί φημίζεται για τα ποτά του (Ποτό €6,50 απλό, €7,50 σπέσιαλ) και πάντα είναι γεμάτο με κοινό διαφόρων ηλικιών, από φοιτητές μέχρι λάτρεις, μεγαλύτερης ηλικίας, της μαύρης μουσικής που γουστάρουν σαξόφωνο και «γρέζι» στη φωνή. Η μουσική του καλόγουστου bar, μπορεί να συμπεριλάβει από ξεσηκωτικό funk μέχρι μοντέρνα beats. Γενικά το Καφεκούτι είναι ιδανικό χειμωνιάτικο στέκι, με οικείο περιβάλλον καλή εξυπηρέτηση και λογικές τιμές.

Βάλτε στο πρόγραμμα μια βόλτα στα Εξάρχεια και επισκεφτείτε το μικρό παράδεισο στη Σόλωνος…Αξίζει!

Τι μου άρεσε:
1) Οι μουσικές επιλογές του dj.
2) O latte μου, πολύ πετυχημένος!
3) Μα τι άλλο, ο συνοδός μου :P

Πληροφορίες
Σόλωνος 123
Εξάρχεια
210-3840559

Φιλάκια χαμογελαστά,
jane

Architecture Ζωγράφου

Δευτέρα, Νοεμβρίου 3rd, 2008

Τα Σάββατα της πόλης ,για μένα, είναι αφιερωμένα στη band του Νίκου Ρουμελιώτη που εδώ και τρεις εβδομάδες έχει αρχίσει τις εμφανίσεις στο γνωστό live στέκι του Ζωγράφου.

Στην Ούλωφ Πάλμε βρίσκεται η Αρχιτεκτονική και στο ισόγειο της ταξιδεύουμε με ελληνική έντεχνη και ροκ μουσική. Καπετάνιος ο Νίκος Ρουμελιώτης και συνοδοιπόροι ο Παναγιώτης Πρατίλας (βιολί), Κώστας Σαρδέλης (μπάσο), Νίκος Γεωργουσάκης (κιθάρα), Νίκος Αλεξάκης (ντράμς). Τραγουδάμε για τη μοναξιά που είναι όλα και τίποτα, την Ευλαμπία, όλες τις άγκυρες που βυθίστηκαν και για κάποια όνειρα που με τα χρόνια γιναν ροζ.

Μελαγχολία αλλά και ζωντάνια, σε ένα πρόγραμμα για λάτρεις των Αφών Κατσιμίχα, των Πύξ Λαξ και τραγούδια του Νίκου που διάλεξε το δρόμο της ελληνικής μουσικής σκηνής και του εύχομαι ολόψυχα καλή στράτα στα δύσκολα! Στη βραδιά παρουσιάζονται και guest φίλοι/φωνές από τα παλιά, για να μας θυμίσουν οτι οι παρέες και οι στιγμές δύσκολα σβήνουν από τη μνήμη μας! Μια επίσκεψη στο μαγαζί για να ακούσουμε νέους ανθρώπους, που δίνουν το παρών σε αυτό που αγαπούν και ονειρεύονται…τις live μουσικές σκηνές!

Καλή Ακρόαση και καλή επιτυχία στο σχήμα!

Έναρξη προγράμματος 00:30 μέχρι τις 04:30 με είσοδο 10€ με ποτό.

Πληροφορίες
Ούλωφ Πάλμε 23
Ζωγράφου
210-7472907

Σας χαιρετώ,
jane

Νixon

Κυριακή, Νοεμβρίου 2nd, 2008

nixon.jpg
Στους κύκλους των blogger είναι γνωστό οτι την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου πραγαμτοποιήθηκε το 3ο Girls Greek Dinner στο Νixon, που βρίσκεται στον Κεραμεικό.

Ας αφήσουμε όμως το ggd εκτός θέματος συζήτησης, διότι εμείς τον χώρο που πραγματοποιήθηκε το γεγονός επισκεφτήκαμε! Θυμίζει κάτι απο Βερολινέζικο bar (σε κακή απομίμιση θα έλεγα), με σκοτεινά χρώματα (μαύρο-γκρί-μπορντώ), με κόκκινα μικρά φωτιστικά. Σχετικά μικρός χώρος (ένας μακρύς διάδρομος, σε δυο επίπεδα, με τραπέζια δεξιά και αριστερά, στη μέση μια μινι μπάρα, να το πώ?, στο δέυτερο επίπεδο).

Αφού διάβασες όλα τα παραπάνω που δείχνουν την «κακία» μου, θα σου εξηγήσω τον πραγματικό λόγο που αναφέρομαι στο bar.Το Νixon απο 31/10 εως και 30/11 φιλοξενεί έκθεση φωτογραφίας του Theo Vranas. Μπορείτε να δείτε ένα μικρό δείγμα στο www.theovranas.com. Κάποια δείγματα που είδα στο χώρο, μου άρεσαν αρκετά. Επίσης να αναφέρω ότι το Nixon διαθέτει αίθουσα κινηματογράφου, με άνετους κοτλέ καναπέδες :) . Σε αυτή την αίθουσα παρουσιάστηκαν τα θέματα και οι ομιλίες του ggd. To Nixon προσφέρει και φαγητό, καθότι παρουσιάζει το τρίπτυχο bar/restaurant/cinema, αλλά δεν γνωρίζω περισσότερες λεπτομέριες. Οπότε αν πάτε προς τα εκεί, πείτε μου αν άξιζε η κουζίνα του!

Τι μου άρεσε:
1) Γνώρισα τύπο με το καλύτερο «βιονικό αυτί».
2) Η φίλη μου κέρδισε στην κλήρωση με τα δώρα, που έγινε στο τέλος του event.
3) Το service ήταν πολύ καλό και ο barman επίσης ;)

Τι δε μου άρεσε:
1) Η διαρύθμιση του μαγαζιού και τα μουντά χρώματα στους τοίχους.
2) Το γλειώδες βλέμμα, προς όλες τις κατευθύνσεις, του τύπου με την ατάκα «ήρθα να σου φάω την γκόμενα»… Coolαρε φιλαράκι και να αποφεύγεις τα φώτα…αντανάκλαση, στη συνέχεια τύφλωση…κοινώς καράφλα! (δηλητήριο στάζω σήμερα, μπράβο μου)

Πληροφορίες
Αγησιλάου 61B
Κεραμεικός

Φαρμακερά (αλλά ρεαλιστικά) φιλιά,
jane