2008 Δεκεμβρίου | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for Δεκεμβρίου, 2008

Νύχτες Κωμωδίας

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 31st, 2008

Ποια ήταν η τελευταία φορά που γέλασες μέχρι δακρύων; Μην κοιτάς το ημερολόγιο του 2008, σε βλέπω. Μια έξοδος που αξίζει είναι οι Νύχτες Κωμωδίας της Λουκίας Ρικάκη. Εδώ και 15 χρόνια το stand up comedy βρίσκει στέγη και τροφή στην Ελλάδα και γεμίζει γέλιο τις βραδιές μας.

Με αφορμή τη γνωριμία μου με τον Δημήτρη DukeOGlue παρακολούθησα την παράσταση στο Comedy Club στην Αιόλου. Άκουσα τις τραγικές καθημερινές ιστορίες των πρωταγωνιστών μας και μέσα από αυτές αναγνώρισα και τον εαυτό μου. Με σάτιρα και χιούμορ σε όλα τα τραγελαφικά που μας συμβαίνουν, η Καρίνα, η Ευγενία Σασσάλου, ο Διονύσης Ατζαράκης, ο Αλέξης Κυριακούλης και ο μάγος Κωνσταντίνος Καρυπίδης μας παρουσίασαν την άλλη όψη του νομίσματος. Από Τετάρτη ως Κυριακή, έναρξη παράστασης 22:00μ.μ

Συμμετοχή κοινού, (δ)εθελοντισμός στο full (σε μερικές περιπτώσεις), γέλιο, έξυπνες ατάκες και ζεστή ατμόσφαιρα. Διαπίστωσα πόσα παράπονα έχει η Ελληνίδα μάνα από τον γιό της, γιατί οι γυναίκες βάζουν πρώτα τον εγωισμό τους σε μια σχέση ώστε να την καταστρέφουν, πόσο τραυματική είναι η «πρώτη φορά» ενός άντρα, ο Άγιος Βασίλης ζει ανάμεσα μας (τον είδα με τα μάτια μου σου λέω) με το όνομα Στρατής και ήταν μέρος του κοινού, πόσο διαφορετικό είναι να μεγαλώνεις σε μια πενταμελή οικογένεια (20 χρόνια διαφορά με τον μικρότερο σου αδερφό) και γιατί ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη μπορεί να σε «απογειώσει» (και να σε προσγειώσει).

Τι μου άρεσε:
1) Η Ευγενία, διότι έχουμε πολλά κοινά!
2) Αμεσότητα με το κοινό.
3) Η καλύτερη βόλτα που έκανα τον τελευταίο μήνα.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πολύ κάπνα δυστυχώς!
2) Κρύο καιρός για δύο ή τρίο (αναλόγως τι επιθυμείς πεινασμένε μου αναγνώστη )

Πληροφορίες
Αιόλου 48-50
Μοναστηράκι
2103311009

Κι όποιος είπε και του χρόνου
θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος
ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος
και πες το μου και εσύ (Φ.Δεληβοριάς)

Υ.Γ Περαστικά στην psychoevi μας που νοσηλεύεται αυτές τις μέρες και την έχουμε χάσει! Όλα θα περάσουν κούκλα μου!
Το 2009 να είναι γεμάτο Υ γ ε ί α

Χρόνια Πολλά,
jane

Posted in Σκηνές | 3 Comments »

Tapas

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 31st, 2008

Πόσες φορές έχετε κρύψει την αλήθεια από τους άλλους ή ακόμα και απο τον ίδιο σας τον εαυτό; Θα μείνετε πιστοί στα απωθημένα σας ή μπαίνετε σε εξομολογήσεις, ακόμα και αν έχουν περάσει τα χρόνια; Σε όποιο στρατόπεδο και αν είστε, οι εκπλήξεις καραδοκούν, τα μάτια σας δεκατέσσερα!

Θα πρωτοτυπήσουμε και σήμερα. Βόλτα στο Γκάζι, για ένα ποτό (το ένα γίνεται τρία) με ανθρώπους που μας εκπλήσσουν τον τελευταίο καιρό! Τρεις αδελφικοί φίλοι : ο «επικοινωνιακός», ο «κοντός» και ο «γόης». Εγώ άραγε που κολλάω; Anyway! Στο Τapas όλοι οι καλοί χωράνε, διότι η διασκέδαση εδώ δεν κάνει διακρίσεις.

Κεντρική ιδέα των Tapas, που ξεκίνησαν από τον Νότο της Ισπανίας, είναι η κουζίνα με γεύσεις της Μεσογείου σε συνδυασμό με mainstream τρόπο διασκέδασης, που θυμίζει περισσότερο bar και λιγότερο εστιατόριο. Το Tapas στο Γκάζι άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το Μάιο του 2003, σερβίρει φαγητό αλλά διαφέρει από τα συνηθισμένα glamour εστιατόρια. Το ύφος του είναι πιο χαλαρό και νεανικό. Όσο για την κουζίνα του; Μεσογειακές γεύσεις με στοιχεία από μεξικανικό spice.

Ήχοι jazz, funk, soul, αλλά και 60s-70s και χώρος με funky χρώματα, ζεστός και φιλόξενος! Ώρες που μπορείτε να το επισκεφθείτε; Καθημερινά, από τις 8 έως τη 1.30 και Παρασκευή – Σάββατο από τις 9 έως τις 2. Τι τιμές παίζουν; Φαγητό 15-17€ το άτομο, κοκτέιλ 8.50€.

Τι μου άρεσε:
1) Οι μουσικές επιλογές καλές, μέχρι ένα σημείο!
2) Χορός και ανεβασμένη διάθεση.
3) Γνώρισα διάδοχο του Πυρπασόπουλου

Τι δε μου άρεσε:
1) Οχι άλλο bit!

Πληροφορίες
Τριπτολέμου 44
Γκάζι
210 3471844

«Τα λέμε» του χρόνου
jane

Posted in Ποτό στη Θέα | No Comments »

Το κουτούκι του ‘54

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 29th, 2008

Κουτούκια υπάρχουν πολλά, του ‘54 μόνο ένα και είναι το ιδανικότερο! Ένας φίλος από τη Νάξο μας ετοιμάζει τα πιο ωραία μεζεδάκια για να συνοδεύσουμε το κρασί μας και κλέβει την παράσταση.

Στους Αμπελόκηπους, σε ένα χώρο που θυμίζει οντά, με κουρελούδες, αυτοσχέδιους καναπέδες και ένα παλιό σερβάν (αυτά που είχε η γιαγιά μας και τοποθετούσε τα ποτήρια της με τάξη και προσοχή) γευτήκαμε το υπέροχο κοτόπουλο γιαουρτλού με μελιτζάνα και πάπρικα, κρητική σαλάτα, τυροκροκέτες, πατάτες ρατατούι (να τις δοκιμάσετε), μπουγιουρντί και μια τηγανιά έτσι για την παράδοση. Η όρεξη όμως δεν φτάνει ως εδώ…Γλυκάκι; Γαλακτομπούρεκο, σοκολατόπιτα και ραβανί πάντα συνδυασμένα με παγωτό (μάνγκο, μπανάνα, καϊμάκι)…Και άσε τη δίαιτα από αύριο. Αν θες πάρε και μια σόδα καλού κακού γιατί θα σου χρειαστεί! (17-20€/άτομο)

Με μια παρέα που θυμήθηκε (για άλλη μια φορά) πως έγιναν οι πρώτες μας γνωριμίες, πως πέρασαν τα χρόνια και όλα αυτά με αφορμή μια εγκυμοσύνη. Μη με κοιτάς… φυσικά και δεν περιμένω παιδί. Η φίλη μας Χριστίνα είναι έγκυος τεσσάρων μηνών (!) και ο φίλος Χάρης αναρωτιέται γιατί μεγαλώνουμε απότομα (ε όχι και απότομα, ολόκληρος μαντράχαλος έγινες )Απλά αργούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι δε θα μας ζούνε πάντα οι γονείς μας και έφτασε η ώρα μερικοί από μας να αναλάβουν άλλους ρόλους (βλέπε Χριστίνα=Μαμά).

Σημείωση
Το κουτούκι διαθέτει ναργιλέ, για τους μερακλίδες!

Τι μου άρεσε:
1) Η εορταστική ατμόσφαιρα του μαγαζιού.
2) Ξάπλα στους καναπέδες…απόλαυση.
3) Ένα ζεστό μαγαζί, μόλις λίγα τετραγωνικά κάνει θαύματα.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πολύ κρύο και δε λέει να χιονίσει, επιτέλους!
2)Το παραδέχομαι είμαι παιδί του κέντρου…Αποφεύγω τα Νότια Προάστια και σπάνια επισκέπτομαι τα Βόρεια.(μη με χαρακτηρίσεις σνόμπ)

Χριστούγεννα, δεν περιμένω όμως τίποτα πια…

Πληροφορίες
Πανόρμου 54 & Ευρυτανίας 58
Αμπελόκηποι
2130279069

Φιλιά με ήχους εορταστικούς,
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 1 Comment »

Στύλ Cafe

Κυριακή, Δεκεμβρίου 28th, 2008

Έξω ο καιρός βροχερός… που να γυρίζεις (όπως λέει και ο Π. Σιδηρόπουλος) αναρωτήθηκα, αλλά πριν ολοκληρώσω τη σκέψη μου, με θυμήθηκες… Όπως πάντα για κάτι της στιγμής. Έτσι αποφάσισα οτι δε θέλω να καταντήσω ποτέ «ο πασατέμπος σου για να περνάει η ώρα«… Βολτάρω για να μη δώσω και σε άλλους τη χαρά να με ρίξουν ψυχολογικά, οπότε λέω να αφήσω πίσω πληγές και εκδίκηση.

Ψυρρή λοιπόν…Ένας χώρος με στυλ, σε ένα ζεστό καφέ,τύπου bistrot με μπλέ και γκρί αποχρώσεις, μουσικές χριστουγεννιάτικες αλλά και όμορφα ελληνικά τραγούδια. Μέσα σε αυτά ξεχώρισα το διασκευασμένο «Δε θέλω πια να ξαναρθείς» και τη «Σερενάτα» από τη φωνή της Μπάμπαλη. Γεύτηκα ακόμα έναν latte παρέα με τη φιλενάδα μου. Είπαμε τα νέα του μήνα αλλά και τα κωμικοτραγικά περιστατικά που μου συμβαίνουν. Πόσο δυνατός μπορεί να είναι ο μαλακομαγνήτης που κουβαλάω; (sorry για την έκφραση)

Τι μου άρεσε:
1) Ενώ μισώ τη βροχή, βγήκα σήμερα με όρεξη για περίπατο. Λες να πάω κανένα Λονδίνο;
2) Μου αρέσουν τα μαγαζιά που έχουν άνετο μπάρ για να γευτείς μια γουλιά καφέ, ακόμα και σε σκαμπώ. Το Στυλ είναι ένα από αυτά.

Τι δε μου άρεσε:
1) Οι μίζεροι άνθρωποι που πιστεύουν οτι με την απομόνωση τις εορταστικές μέρες, κερδίζουν κάτι πιο κοντά στον εαυτό τους. Μέγα λάθος…Έχω και επιχειρήματα για το θέμα!
2) Δεν υπήρχε διαθέσιμη κάρτα του καταστήματος.

Πληροφορίες
Πλ.Ψυρρή
Αγ.Αναργύρων 12

Αποφασιστικά φιλιά,
jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | 3 Comments »

Άνοδος

Σάββατο, Δεκεμβρίου 27th, 2008

Χριστούγεννα, μέσα από θερμές ευχές, πολλά φιλιά, ξενύχτι, τσιγάρα, αλκοόλ και πάντα αγαπημένα πρόσωπα, φέτος θα κάνω κάτι που δεν είναι στα καθιερωμένα…’Όχι οικογενειακά γεύματα, επισκέψεις σε μέρη που με μελαγχολούν και ώρες απογοητευμένη μπροστά από τις απώλειες του χρόνου, που σε λίγες μέρες μας αποχαιρετά!

Άνοδος Stage επί της οδού Πειραιώς για να ακούσουμε τον αυθεντικό τρελοροκά, Λάκη Παπαδόπουλο, που ζητάει κάτι γλυκό κι ας είναι αυταπάτη, ο Κώστας Τουρνάς μας γύρισε πίσω με κομμάτια των Poll και όχι μόνο, ο Γιάννης Κότσιρας κράτησε το λαϊκό μέρος της βραδιάς, αλλά αναφέρθηκε και στις επιτυχίες των 12 χρόνων δισκογραφίας. Μαζί τους νέο αίμα ο Δήμος Αναστασιάδης και η Ειρήνη Ψυχάρη, δυο παιδιά που πρωτοείδα στον Σταυρό του Νότου και πραγματικά χάρηκα πολύ που πλέον τραγουδούν σε μεγάλη μουσική σκηνή της Αθήνας με ανθρώπους πεπειραμένους στο χώρο.

Ταπετσαρία με σχέδιο μπαρόκ, μεσαιωνικός πολυέλαιος, άνετες καρέκλες (λίγο κοντές, μάλλον για νάνους) και κουρτίνες που θυμίζουν αυλαία θεάτρου, δηλαδή κόκκινο βελούδο. Από τις πιο άνετες μεγάλες μουσικές σκηνές που έχω επισκεφτεί. Τιμές οι κλασσικές που ισχύουν όλο το χρόνο (160€ μπουκάλι στα τέσσερα άτομα, 80€ κρασί στα δυο άτομα), και πολύ συνεργάσιμο προσωπικό.

Τι μου άρεσε:
1)Παρέα κάπως ανάμεικτη…Φίλοι που γνώρισα κάποια χρόνια πριν και είμαι περήφανη γ’ αυτό!
2)Η Ρηνούλα που τραγούδησε το «Έλα» της Ελεονόρας Ζουγανέλη.
3)Μα φυσικά ο Λάκης με το χιούμορ του.

Τι δεν που άρεσε:
1)Οι Χριστουγεννιάτικες διαμάχες που υπάρχουν σε όλες τις παρέες.
2)Πάλι νύσταξα σχετικά νωρίς…Πρέπει να βρω μια λύση.

Πληροφορίες
Άνοδος Stage
Πειραιώς 183 & Παλλάντος 38
2103468100

Δε με πίστεψες ποτέ
Δε με άφησες καημέ
να σου δείξω το πόσο σ’ αγαπάω

Πολλές ευχές,
jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Τσιρίγο

Σάββατο, Δεκεμβρίου 27th, 2008

Όταν συναντάς έναν aniliko και διαλέγεις να κάνεις μια βουτιά στα νερά των Κυθήρων, τότε η έξοδος σου έχει 100% επιτυχία.

Στη γνωστή και αγαπημένη περιοχή του Κεραμεικού, λίγα βήματα απόσταση από το Τεχνόπολις, βρίσκεται ένα παραδοσιακό μεζεδοπωλείο «Το Τσιρίγο». Ένα μαγαζί με ελληνική κουζίνα βασισμένο στα προιόντα των Κυθήρων (ή αλλιώς Τσιρίγο),με μια διακόσμηση που θυμίζει θάλασσα, διακοπές και σπιτικό φαγητό. Με έμφαση στα φρέσκα ψάρια, στα τηγανιτά λαχανικά και τα νοστιμότατα ορεκτικά. Δοκιμάσαμε κεφτέδες της φωτιάς (με υπέροχη σάλτσα), ντάκο (η Κρήτη με ακολουθεί όπου και αν πάω), ρόκα με παρμεζάνα (διότι οι Ιταλοί είναι φίλοι μας), τσιριγότικη σαλάτα με ποικιλία λαχανικών, τηγανιά και κόκκινο κρασάκι για να ζεσταθούμε στις χαμηλές θερμοκρασίες του Δεκέμβρη. (Ανοιχτά από τις 12:00 το μεσημέρι,Τιμή ανα άτομο 15euro)

Αλήθεια τι κοινό μπορεί να έχουν τρεις podcasters, ένας φυσικός (ερευνητής παρακαλώ) και ένας blogger του zero; Πολύ απλά τους «κόβει η λόρδα» και έχουν περίπου τα ίδια «καμμένα» μυαλά.

Τι μου άρεσε:
1) Γνώρισα τον Aniliko! (λίγο το’ χεις;)
2) Το service ήταν πολύ καλό και τα γλυκά που ζητήσαμε ήταν δωρεάν.
3) Είδα τον φίλο Παναγιωτάκη μετά από αρκετούς μήνες.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πολύ κρύο βρε παιδί μου…Είμαι παιδί του καλοκαιριού τελικά!
2) Το σουφλέ σοκολάτας δεν χρειάζεται πολλά αυγά για να πετύχει. Την άλλη φορά θα είναι καλύτερο, υποθέτω!

Πληροφορίες
Ιάκχου 30
Γκάζι
210 3477067

Μελαγχολικά φιλιά (λόγω Χριστουγέννων),
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 1 Comment »

45 Μοίρες

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 24th, 2008

Η rock μουσική είναι εδώ και οχτώ χρόνια μαζί μας και ο χώρος που την φιλοξενεί ακούει στο όνομα «45 Μοίρες».

Ένα από τα καθαρόαιμα rock’n’roll στέκια της Αθήνας. Μια ανακαινισμένη αποθήκη στο Γκάζι, με μέταλλο και βιομηχανικό desing, ήχους metal και rock, με dj ’s γνώστες του αντικειμένου, μια σερβιτόρα με groupy εμφάνιση και διασκέδαση μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Τους καλοκαιρινούς μήνες οι «45 Μοίρες» διαθέτουν την πιο δημοφιλή ταράτσα της περιοχής με θέα την Ακρόπολη, για όμορφα βράδια με πανσέληνο και κουβεντούλα με φίλους. Ποιοι συχνάζουν; Μα φυσικά οι κλασσικοί ροκάδες με τις harley παρκαρισμένες, μεταλλάδες που βρίσκουν καταφύγιο οι ήχοι τους στο Γκάζι. Νέα άτομα, ηλικίας 20+ που ακούν τα θρυλικά κομμάτια του Hendrix και πηγαίνουν στις συναυλίες των James.

Ποτό απλό €8, Ποτό Σπέσιαλ €9

Τι μου άρεσε:
1) Η περιοχή στο Γκάζι, που θυμίζει κάτι από underground ταινία.
2) 45 Μοίρες, μαγαζί για όλους και για όλα!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Κρύο, κρύο, κρύο!
2) Μετά τις 00:00 η επιλογή για cinema είναι καμμένο χαρτί…κοιμάμαι όρθια!

Πληροφορίες
Βουτάδων & Ιάκχου 18
Αθήνα, Γκάζι
210 3472729

Γιορτινά φιλιά,
jane

Posted in Στέκια | 1 Comment »

Μπαχάρι

Τρίτη, Δεκεμβρίου 23rd, 2008

Η ζωή μας θέλει κανέλλα για να έχει μυρωδιά και γεύση…μπαχάρι για να γίνεται πιο πικάντικη και να’ χει νοστιμιά! Σε ένα εστιατόριο με ελληνική κουζίνα και οικογενειακή ατμόσφαιρα, γευτήκαμε τα μπαχαρικά του κόσμου σε κλίμα πάντα φιλικό και το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Στην περιοχή της Πεύκης λοιπόν, η ελληνική κουζίνα μας ταξιδεύει. Μανούρι στη σχάρα με πορτοκάλι και μέλι, πιπεριές φλωρίνης γεμιστές, σαλάτα «ορεινή», ψητά μανιτάρια με βαλσάμικο (τα λατρεύω), σπέσιαλ φάβα…Κανείς δεν μπορεί όμως να αρκεστεί στις οικολογικές επιλογές μου. Μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε τα πιάτα με βάση το κρέας. Επίσης προτιμήστε ουζομεζέδες αν είστε φίλοι της θάλασσας. Όπως πάντα ένα γεύμα κλείνει με ένα γλυκό…διαλέγουμε καρυδόπιτα με παγωτό ή εκμέκ…(πεντανόστιμα) Τιμή ανά άτομο 18euro.

Χώρος με ξύλο και ταπετσαρία με ζεστά γήινα χρώματα. Άνετες καρέκλες, ευγενικό προσωπικό, ένας chef που διαφέρει και ένα κρασάκι βάλσαμο. Το καλοκαιράκι το μαγαζί διαθέτει μια πετρόχτιστη αυλή, ιδανική για παρέες και μεγάλα φαγοπότια. Επίσης, για τις γιορτινές μέρες που πλησιάζουν το Μπαχάρι διαθέτει ζωντανή μουσική στις 31/12 με ήχους ελληνικούς έντεχνους και «παλλίροιες» νέου κύματος.

Τι μου άρεσε:
1) Το άριστο service!
2) Ζεστό περιβάλλον, σου ανοίγει την όρεξη.
3) Άλλαξα γνώμη για τους δικηγόρους, εκείνη τη βραδιά.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Καιρός βροχερός και πολύ περπάτημα, μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου!

Special Plate: Ρεβυθοκεφτέδες!

Πληροφορίες
Aθ. Διάκου & Χρυσοστόμου Σμύρνης
Κάτω Πεύκη
210-8055695
www.bahari.gr

Ορεξάτα φιλιά,
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | No Comments »

Γάϊδαρος

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 22nd, 2008

Απόψε προσπάθησα να περιγράψω σε ένα φίλο από Ολλανδία την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Ήρθε στη χώρα μου για ταξιδάκι αναψυχής, μάλλον τη λάθος στιγμή (ίσως και την καταλληλότερη). Και όπως λέει και η λαϊκή ρήση «Κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε».

Στο Οινοφαγητοποτείον ο Γάιδαρος, σε ένα χώρο παραδοσιακά διακοσμημένο, με φωτογραφίες από τα προάστια της Αθήνας στις δεκαετίες του ‘50, δοκιμάσαμε αρνάκι στο φούρνο με πατάτες και θυμηθήκαμε τις παλιές συνταγές της γιαγιάς μας. Γύρισα το χρόνο πίσω και μεταφέρθηκα μια Κυριακή μεσημέρι στο σπίτι της γιαγιάς, με τα 12 εγγόνια της γύρω από το τραπέζι και εκείνη να δίνει τον καλύτερο της εαυτό στη μαγειρική.

Επίσης, το μαγαζί διαθέτει μεγάλη ποικιλία σε τυριά (Μετσοβόνε, Γαλοτύρι, Σεβρ, Κεφαλοτύρι (Κυσάμου), Μυζήθρες (Kρήτης) και όπως πάντα ελληνική φέτα) και παρθένο ελαιόλαδο από τη Σπάρτη. Το τσιπουράκι του, παρασκευάζεται στα Άγραφα και συνοδεύεται πάντα από γευστικότατο τουρσί, για να μας ανοίξει την όρεξη. Την τιμητική τους έχουν και οι πίτες με special εμφάνιση την μπαζίνα (παραδοσιακή καρδιτσιώτικη ζυμαρόπιτα). Κρεατικά από την ύπαιθρο, μαγειρεμένα με παραδοσιακές συνταγές της μαμάς Ελλάδας. Όσο για το κρασί προτιμήστε κόκκινο Αγιωργίτικο Νεμέας ή το λευκό από την ορεινή Κορινθία. Φιλική συμμετοχή τα επιδόρπια…ραβανί, καρυδόπιτα, ψητά μήλα με η χωρίς παγωτό καϊμάκι.

Τι μου άρεσε:
1) Η ρεμπέτικη μουσική από τα ηχεία, που έδενε απόλυτα με το περιβάλλον
2) Το προσωπικό που διαθέτει χιούμορ.

Τι δε μου άρεσε:
1) Η υπερκατανάλωση αλκοόλ που κάναμε, (φέσι κοινώς)!
2) Η διπλανή παρέα που είχε άκρως χουντικές απόψεις, για τα γεγονότα που μας συγκλόνισαν.

Πληροφορίες
Ελληνοσερβικής Φιλίας
(πρών Σουλίου) 52
Αγία Παρασκευή
2106004724

Χορτασμένη…σας χαιρετώ,
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 2 Comments »

Μουσείο Μπενάκη (Οδού Πειραιώς)

Τρίτη, Δεκεμβρίου 16th, 2008

Διότι ως γνωστόν, και το πνεύμα θέλει τροφή βολτάρουμε στην οδό Πειραιώς και παρακολουθούμε μια ημερίδα για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη (κυρ Νίκος) και δεκαπέντε από την εκμήδια.

Στο Μουσείο Μπενάκη φιλοξενήθηκε (14 Δεκεμβρίου) το έργο του καλλιτέχνη, με συζητήσεις και ομιλίες καθηγητών πανεπιστημίου, ζωγράφους και διανοούμενους της εποχής μας, για έναν άνθρωπο που ασχολήθηκε με τον συναξαριστή Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, έγραψε τα βιβλία Πραγματογνωσία και την Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής. (όπως και πολλά ακόμα). Παρακολουθήσαμε επίσης την προβολή της ταινίας «Μητέρα Θεσσαλονίκη» βασισμένη στο ομότιτλο πεζογράφημα του καλλιτέχνη.

Με λίγα λόγια παρακολουθήσαμε μέσα από το έργο του, έναν άνθρωπο του πνεύματος, με έξυπνο χιούμορ (διότι συνήθιζε να ρωτά πώς οι άγγλοι λένε τις ιδέες (ideas) = αηδίες), με μέσο του τον «επικοινωνιακό κόμπο» και το αισθητήριο του πνεύματος. Συχνά τον χαρακτήριζαν ως «ασυνήθιστο άνθρωπο», γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιό, με αγάπη για την πόλη του. Σπούδασε στο Παρίσι και άφησε ως έργο του κείμενα σοφίας και μνήμης. Μια μικρή ιστορία, που βρήκα καταπληκτική την ετοιμολογία του Πεντζίκη (κυρ-Νίκου)…Όταν μια μικρή κοπέλα του έκανε την ερώτηση για ποιό λόγο χρησιμοποιεί τόσα στρώματα στους πίνακες του, αφού δεν φαίνονται, η απάντηση του ήταν άκρως αυθόρμητη » Εσείς βρακί φοράτε;» , κάπως ντροπαλά η κοπέλα απάντησε «Ναι», και ο διάλογος συνεχίζει, «Αφού δε φαίνεται, τότε γιατί φοράτε;»…Για όλα τα πράγματα υπάρχει αιτία.

Επίσης, στο Μουσείο Μπενάκη (κτήριο Πειραιώς) μπορείτε να επισκεφτείτε την έκθεση του Παντελή Λαζαρίδη «Parkour. Στάσεις, Παραβάσεις και Ελιγμοί». Αξιοσημείωτο έργο του Plaze d’ Attende στον αίθριο χώρο του μουσείου! Μια μικρή άποψη για το θέμα της τέχνης που έχει σαν χρόνο και τόπο το σημείο μηδέν. (καμιά φορά ίσως να τείνει στο άπειρο).

Πληροφορίες
Πειραιώς 138
Μουσείο Μπενάκη

Τι μου άρεσε:
1) Τα εκθέματα διαφόρων δημιουργών, στο ισόγειο του Μουσείου. Κοσμήματα, μικρά αντικείμενα, φωτιστικά, γούρια και πολύ όμορφες επιλογές για τα χριστουγεννιάτικα δώρα μας, διότι όλα πωλούνται και αγοράζονται.
2) Που αναπτύσσεται η Πειραιώς σε βασικό άξονα δραστηριότητας καλλιτεχνικών πραγμάτων.

Υπάρχουν και ομορφιές στην πρωτεύουσα!!!

(Χαλαρωμένη και με ηρεμία) σας φιλώ,
jane

Posted in Ταξιδεύοντας | No Comments »