Archive for Απριλίου, 2009

Trova

Κυριακή, Απριλίου 26th, 2009

Πάρτυ: Σαββατόβραδο, internetικοί φίλοι, πολύ μπύρα, άψογη διοργανώτρια (Εvi), αρκετές ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες, άγριο ξενύχτι και επιστροφή με το πρώτο πρωινό metro!

To δεύτερο party του AkouAyto είναι γεγονός. Εχθές το Σάββατο, έφτασα για άλλη μια φορά καθυστερημένη στο Μοναστηράκι. Κράξιμο από τον κολλητό μου (το έχω ήδη συνηθίσει) και αναχώρηση για το mini club με το όνoμα Trova. Στο στενάκι, κοντά στην Αθηνάς, με την περίεργη ονομασία Βλαχάβα, βρίσκεται ένας χώρος, αρκετά μικρός, με σκούρα χρώματα, για ορθάδικες βραδιές και πολύ χορό.

Κόσμος από 17+ έως 30+. Service κάπως περίεργο! Γιατί; Στα έξω τραπέζια δεν μπορείς να παραγγείλεις μπύρες μόνο ποτάκι, πρέπει να πας ο ίδιος στο bar! Μάλλον αυτό είναι άποψη σερβιτόρας και όχι τακτικής του μαγαζιού! Άν στη σερβιτόρα παραγγείλει μπύρες ένα μελαχρινό αγόρι, με τσαχπίνικο βλέμμα και σαρκώδη χείλια, τότε η ξινίλα της εν λόγω υπαλλήλου μετατρέπεται σε εξυπηρέτηση και ευγένια! :p

Πληροφορίες
Αθηνάς & Βλαχάβα 9
Μοναστηράκι

Tι μου άρεσε:
1) Μια εβδομάδα πήξιμο στη δουλειά, ξεχνιέται με ένα παρασκευοσάββατο κρεπάλης!
2) H οικοδέσποινα της βραδιάς, πάντα χαμογελαστή και chic!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Νέες γνωριμίες, που καλό θα ήταν να τις αποφύγω!
2) O συνοδός μου εκείνο το βράδυ, δεν μου χάρισε ούτε ένα χορό! :(
3) Όταν στο ποτήρι μου πέσουν χαρτάκια, ξηροί καρποί ή δεν ξέρω τι άλλο, δεν μου αρέσει καθόλου!

Καλά περάσαμε randez-vous στο επόμενο!

Φιλιά ξενυχτισμένα με πολύ κρεπάλη,
Jane

View Larger Map

Play Πλέει

Παρασκευή, Απριλίου 24th, 2009

Ένα bar με γούστο και τέλεια διακόσμηση, από τα λίγα μέρη που μαζεύουν αρκετά νέο κόσμο (ηλικίες από 18 και πάνω), βρίσκεται στην Αγία Παρασκευή και μας προετοιμάζει για πολλά παιχνίδια, Play Play.

Εναλλακτική rock μουσική, παιδική διακόσμηση, extra καλόγουστα αυτοσχέδια φωτιστικά από μεταλλικά χωνιά με προσθετα κρύσταλλα. Ιδανικό μέρος για κοζάρισμα και “παιχνίδι” με τα μάτια. Αν είστε λάτρεις της craft μπύρας και του ορθάδικου τρόπου διασκέδασης, τότε το πλέει-play σας καλύπτει απολύτως. Από νωρίς με τραπεζάκια έξω, στο ισόγειο του εμπορικού κέντρου και όταν το ρολόι δείξει 23:00, οι θαμώνες μετακινούνται προς το εσωτερικό παρείστικο μπάρ. Καλές τιμές και παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα. Όλα τα υπόλοιπα περισσεύουν.

Πληροφορίες
Αγίου Ιωάννου 71
Αγία Παρασκευή
210 6014222

Τι μου άρεσε:
1) Μας επισκέφθηκαν τα χαρισματικά παιδιά από τη Χίο! :)
2) Επιτέλους, κοιμήθηκα απίστευτα πολύ!
3)Συζητήσεις τύπου ” Γιατί ένας ποδοσφαιριστής πληρώνεται περισσότερο από έναν πιλότο; ”
4) Που ο κολλητός μου είναι large με τα χρήματα, των άλλων. Όταν ο άντρας είναι γενναιόδωρος κάνει κουμάντο ακόμα και με την τσέπη του διπλανού! ;)

Τι δεν μου άρεσε:
1) Mε δυό σπροξίματα και είκοσι λεπτά ορθοστασίας, τα “νιάτα” της παρέας τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Επόμενος σταθμός, Häagen-Dazs για παγωτό και αμαρτωλές γεύσεις. Σαν τους συνταξιούχους, ένα πράμα! :p

Χρόνια Πολλά (είπαμε δεν είπαμε),
Jane

Ένας χρόνος "Βόλτες"

Παρασκευή, Απριλίου 17th, 2009

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος..έφυγε αλλά δεν είμαι μόνη. Οι βόλτες στην πρωτεύουσα με έσωσαν στα δύσκολα, πέρασε στην αντιπέρα όχθη και είδα τον κόσμο με άλλη ματιά!

Στην πολυσυζητημένη blogόσφαιρα, βρέθηκα τον περασμένο χρόνο στα μέσα του Απρίλη, με νέες γνωριμίες και όμορφες στιγμές. Βολτάρω στην πρωτεύουσα και ανακαλύπτω τις ομορφιές της γνωστής τσιμεντούπολης. Περπάτησα στα στενά της Πλάκας, ήπια ρακόμελα στο Θησείο, άκουσα ελληνικές μελωδίες στα στέκια των Εξαρχείων, χάζεψα τις βιτρίνες της Ερμού και έκανα στάση σε ένα μικρό καφέ στην Αιόλου. Τσίμπησα νοστιμιές σ’ ένα κουτούκι της Πανόρμου και είδα μια παράσταση κάπου στην Ακαδημίας. Ξενύχτησα στα μπαράκια του Κεραμεικού και χόρεψα μέχρι το πρωί σε μουσικές σκηνές της πόλης. Κάθε βόλτα και μια μικρή ιστορία.

Λόγο επετείου το ταπεινό μου blog αλλάζει look. (πείτε μας τη γνώμη σας) Με τυφλή εμπιστοσύνη στην φαντασία και το ταλέντο του sketchinky , το αποτέλεσμα μυρίζει άνοιξη, ευωδιές λουλουδιών και διάθεση για ακόμα μια βόλτα.

Καλές Γιορτές σε όλους!

Y.Γ. Η καλύτερη ψυχοθεραπεία είναι το blogging. Αν θες να επιχειρηματολογήσουμε άφησε το σχόλιο σου, να το κουβεντιάσουμε, βρε αδερφέ :P

Ταξιδεύω βολτάρωντας,
Jane

Ένας χρόνος «Βόλτες»

Παρασκευή, Απριλίου 17th, 2009

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος..έφυγε αλλά δεν είμαι μόνη. Οι βόλτες στην πρωτεύουσα με έσωσαν στα δύσκολα, πέρασε στην αντιπέρα όχθη και είδα τον κόσμο με άλλη ματιά!

Στην πολυσυζητημένη blogόσφαιρα, βρέθηκα τον περασμένο χρόνο στα μέσα του Απρίλη, με νέες γνωριμίες και όμορφες στιγμές. Βολτάρω στην πρωτεύουσα και ανακαλύπτω τις ομορφιές της γνωστής τσιμεντούπολης. Περπάτησα στα στενά της Πλάκας, ήπια ρακόμελα στο Θησείο, άκουσα ελληνικές μελωδίες στα στέκια των Εξαρχείων, χάζεψα τις βιτρίνες της Ερμού και έκανα στάση σε ένα μικρό καφέ στην Αιόλου. Τσίμπησα νοστιμιές σ’ ένα κουτούκι της Πανόρμου και είδα μια παράσταση κάπου στην Ακαδημίας. Ξενύχτησα στα μπαράκια του Κεραμεικού και χόρεψα μέχρι το πρωί σε μουσικές σκηνές της πόλης. Κάθε βόλτα και μια μικρή ιστορία.

Λόγο επετείου το ταπεινό μου blog αλλάζει look. (πείτε μας τη γνώμη σας) Με τυφλή εμπιστοσύνη στην φαντασία και το ταλέντο του sketchinky , το αποτέλεσμα μυρίζει άνοιξη, ευωδιές λουλουδιών και διάθεση για ακόμα μια βόλτα.

Καλές Γιορτές σε όλους!

Y.Γ. Η καλύτερη ψυχοθεραπεία είναι το blogging. Αν θες να επιχειρηματολογήσουμε άφησε το σχόλιο σου, να το κουβεντιάσουμε, βρε αδερφέ :P

Ταξιδεύω βολτάρωντας,
Jane

Why Sleep?

Δευτέρα, Απριλίου 13th, 2009

Why sleep? Because… Μα ερώτηση είναι αυτή! Από τις καλύτερες απολαύσεις είναι ο ύπνος και το αργοπoρημένο ξύπνημα (φυσικά συμπεριλαμβάνω και το φαγητό, αλλά δεν είναι της παρούσης) . Το παραπάνω moto/ερώτηση, αναφέρεται στο νέο στέκι επί της οδού Βουτάδων.

why_sleep

Ένας χώρος με άψογο design και άνετους καναπέδες βρίσκεται στην πιο hot περιοχή της Αθήνας. Που αλλού…στο Γκάζι! Με θέα στο γνωστό πεζόδρομο/νυφοπάζαρο της Βουτάδων και μια μικρή αυλή, σκέτη όαση. Μια κατασκευή με τζάμι και ύφασμα στην οροφή, ενώ η ατμόδφαιρα μυρίζει πολύ lounge. Εδώ κυριαρχεί το άσπρο χρώμα και οι φλοράλ καναπέδες. Πρωτότυπες κατασκευές με ξύλινα δεντράκια και πράσινο χλοοτάπητα για φόντο.Δέντρα και φυτά σε μια αυλίτσα, στο κέντρο της Αθήνας, so cool!

Οι μουσικές ακολουθούν house, mainstream και tech ρυθμούς, ενώ το service είναι χαμογελαστό και εξυπηρετικό. Τιμή ποτού €7. Το why sleep είναι κοντά μας από το πρωί για καφέ έως αργά το βράδυ για να μας κρατάει ξάγρυπνους.

Πληροφορίες
Βουτάδων 52, Γκάζι
6937688266

Κάνοντας σχέδια για τις αγαπημένες “βόλτες στην πρωτεύουσα”, πίνουμε καφεδάκι και “κράζουμε” τη διπλανή παρέα!

Φιλιά αλλαγών,
Jane

Όταν όλα καταρέουν

Σάββατο, Απριλίου 11th, 2009

Ένας στίχος λέει : Πάμε να φύγουμε απ’ αυτή την πόλη, όλα ξηλώθηκαν μείναμε μοναχοί άνθρωποι σπίτια και φωνές, κάνουν κομμάτια το μυαλό μου

Όλα αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη…Έτσι γίνεται. Ξαφνικά τα όνειρα μας καταλήγουν σε συντρίμια και φόβο. Οι ζωές μας απειλούνται και οι σειρήνες ουρλιάζουν. Η ψυχή μας μέχρι το τέλος, κι όμως πηγαίνει και πιο κει. Απλοί θεατές, καμιά φορά ακροατές, στα πιο δυσάρεστα…Σε όλα εκείνα που δεν μπορείς να αντιδράσεις. Τα φώτα θα σβήσουν και το μεγάλο απεχθές θηρίο θα έρθει το πρωί, να μας θυμίσει την αλήθεια της πόλης.

Είμαι στην αίθουσα αφίξεων και η πίεση χτυπάει κόκκινο. Δέκα λεπτά και θα έρθει. Έχουν περάσει είκοσι και ακόμα να φανεί. Η πόρτα κλείνει για άλλη μια φορά. Η αγωνία μεγαλώνει. Μια από τις διαδικασίες που αρνούμαι να αντέξω είναι η αναμονή. Όπως στα χειρουργία, που περιμένεις να δείς τον ασθενή. Με τη νάρκωση ακόμα στα λόγια του, τους γιατρούς να πηγαινοέρχονται και να μην δίνουν καμία απάντηση στην αγωνία σου. Μόνο άδεια βλέμματα. Χρόνος περασμένος που μοιάζει με αιώνα. Κι όμως είναι μόνο λίγες σιχαμένες ώρες.

Σπάνια έχω έκδηλα συγκινηθεί, στη ζωή μου. Όταν ο “αιώνας” πέρασε, βούρκωσα. Η καλύτερη αγκαλιά που ένιωσα τον τελευταίο καιρό. Σου τη χρωστούσα…Γιατί είσαι ο “γιατρός” των ανησυχιών μου. Εκείνος που θα γελάσει με τις “κοτσάνες” μου και θα σοβαρέψει στις μελαγχωλίες μου. Άλλωστε όλοι οι Θεοί είναι ζυμωμένοι με το ίδιο νέκταρ, ακόμα κι αν είναι φυλακισμένοι στο κλουβί του φόβου. Ακόμα και τότε, αποκαλούνται Θεοί!

Υ.Γ. Απολογισμός για τα δυσάρεστα και πρόλογος για τα ευχάριστα που θα έρθουν!

Αφιερωμένο στο “γιατρό” μου,
Jane

Art House

Δευτέρα, Απριλίου 6th, 2009

Με αφορμή το party που διοργάνωσε το Akou Auto στις 27 Μαρτίου, βρεθήκαμε στο Art House στο Γκάζι. Βloggers και μη, ήταν όλοι εκεί.

Σε μια παλιά αποθήκη που έχει διμορφώσει το χώρο σε club (το λες), ήπιαμε, γνωριστήκαμε και “κράξαμε” τους γύρω μας. (λιγάκι, όσο πατάει ο ελέφαντας που λένε). Μουσικές τύπου alternative, Kings Of Leon, Placebo αλλά και λίγο απ’ όλα, όπως pop, electro και rock. Ένας χώρος που φιλοξενεί τα πάντα. Συναυλίες, Θέατρο και DJs για όλα τα γούστα. Underground διακόσμηση και λίγες πινελιές από κόκκινο στους τοίχους. Video Wall, με προβολές mini spot και video clips.

Καθυστερημένη όπως πάντα, έφτασα στον απόηχο του πάρτυ, αλλά ομολογώ πως πέρασα πολύ όμορφα. Γνώρισα ένα κορυφαίο τυπάκι, την διοργανώτρια του event και κάτοχο του γνωστού blog Akou auto. Ένα blog με περιεχόμενο καθαρά μουσικό. Συναυλίες, συγκροτήματα και μουσικές. Μια επίσκεψη, στο παραπάνω link είναι απαραίτητη.

Τι μου άρεσε:
1) Το internet λένε ότι αποξενώνει…φήμες. Γνωρίζεις διαφορετικούς ανθρώπους και πολλές φορές μπορεί και να ταιριάξεις μαζί τους!
2) Είχα καιρό να ξενυχτίσω μέχρι τις 5 το πρωί!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Μάλλον στο μέτωπο μου γράφει “Ακούμε τον πόνο σας”. Όχι άλλο κάρβουνο ρε παιδιά!
2) Παραλίγο να σπάσω πλευρά, μέση, χέρια και πόδια. Γλύστρησα σε σπασμένα γυαλιά. Ο κολλητός μου αντί να με σώσει, έβαλε τα γέλια. Αδελφικός φίλος σου λέει μετά :p

Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά,
Jane

Στην Αυλή των Εξαρχείων

Παρασκευή, Απριλίου 3rd, 2009

Πριν τρεις εβδομάδες περίπου, παρακολούθησα το mediacamp in Athens και οι άγνωστες λέξεις έγιναν πολυ περισσότερες. Joomla (μου θυμίζει βρισιά), Drupal (όνομα συγκροτήματος), GarageBand (τίτλος ροκ δίσκου).Eίδα γνωστές φυσιογνωμίες της ελληνικής blogόσφαιρας και κατέληξα για φαγητό σε μια αυλή.

Στην Μεθώνης, βρίσκεται μια ταβέρνα εδώ και χρόνια. Η Αυλή είναι ένα παλιό μαγαζί, στέκι εξαρχειώτιο, με νέες παρέες και μια ατμόσφαιρα που θυμίζει γειτονιά της Αθήνας του ‘50. Μεζέδες και ψητά της ώρας, λευκό κρασί και κουβέντα. Μια γωνιά για τις συγκεντρώσεις της παρέας με ήχους έντεχνους ελληνικούς. Παρέα από την Πάτρα, που απωλείεται τον Μάιο, ψάχνει δουλειά και μετράει αντίστροφη μέτρηση, τις μέρες για το τέλος της θητείας…(Απολύoμαι ψαρούκλες τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες).

Πληροφορίες
Μεθώνης 46
Εξάρχεια
2103838167

Τι μου άρεσε:
1) Που πολύ με θεωρούν κακή επιρροή :p
2) Προγραμματισμός σε drupal, με συνοδεία τηγανιάς και μπεκρή μεζέ.
Οχι άλλο κάρβουνο!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Καλή η τεχνολογία αλλά μας απομονώνει πολλές φορές.
2) Μπορώ να κάνω chat για ώρες με φίλους, αλλά όταν βρεθούμε από κοντά οι λέξεις βγαίνουν δύσκολα.

Ξενυχτισμένη σας φιλώ,
Jane

Σώζω + Κράτος = ο Σωτήρας του κράτους

Τετάρτη, Απριλίου 1st, 2009

Ακούει στο όνομα Σωκράτης, ξεκίνησε ως κιθαρίστας δίπλα στο Νίκο Παπάζογλου και αποκαλεί το κοινό του “πουλλλάκια μου”. Ο τραγουδοποιός που χρησιμοποιεί πολλές παρομοιώσεις στους στίχους και στις μουσικές του, η κιθάρα έχει τον πρώτο λόγο. Δεν είναι quiz είναι ο Μάλαμας!

malamas

Ακόμα και αν δεν μένει εδώ κανείς, μας υπενθυμίζει οτι τίποτα δε χάθηκε ποτέ από κανένα και μας προτρέπει να αφήνουμε μια χαραμάδα, το φώς για να περάσει. Άλλωστε δεν θα πρεπε να νιώθουμε σαν χαμένο ρούχο, όταν ο θίασος της ζωής μας αφήνει με μια πίστη μισή. Όλα για εκείνον είναι ένα όνειρο, οπου ένας Μάγος έφτιαξε τα σκηνικά και ίσως να είναι μια νεράιδα που ζεί σε έναν κήπο με λουλούδια και με φίδια.

Η πριγκιπέσσα του είναι μια γυναίκα μακρινή που αγάπησε για λίγο. Δίνει πάντα χρόνο στην κάμπια να γίνει μετάξι και ας του κοστίζει μια ζωή. Παρ’ όλα αυτά δεν φοράει τη θλίψη στέμα γιατί έχει μάθει να πετάει πέτρες στο γυαλό ακόμα και αν γυρίζουν πίσω.

Το φανατικό του κοινό ήταν εκεί. Ο κανόνας λέει πως τον Μάλαμα είτε τον λατρεύεις είτε τον θεωρείς καταθληπτικό, άρα δεν ακούς τη μουσική του. Είμαι στην πρώτη κατηγορία και δεν θα τον βαρεθώ γιατί είμαι στους “μαλαματικούς” fan.

Πληροφορίες
Ζυγός
Κυδαθηναίων 22
Πλάκα
210 3241.610

Τι μου άρεσε:
1) Ο νεαρός μουσικός Νίκος Παραουλάκης…με πνευστά και κιθάρα. Ήταν μαγευτικός!
2) Γυναικοπαρέα με Μάλαμα…ότι καλύτερο.
3) Τον είδα άλλη μια φορά…αλλά και πάλι δε φτάνει.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πρωινό ξύπνημα με τρεις ώρες ύπνο…δύσκολο πράγμα.

Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες
με κρασί, με καπνό, και δυο νότες
ταξιδέψαμ’ αργά, σε κρεβάτια ζεστά
μα θαρρώ πως ξυπνήσαμ’ αργά.

Μεθυσμένη από τραγούδια,
Jane