Βόλτες στην πρωτεύουσα

Μεσημεράκι για ψώνια στο Κέντρο της πόλης. Αδειάσαμε τα H&M, κάναμε ένα πέρασμα από Calcedonia και βγήκαμε σεργιάνι στο Κολωνάκι. Εκεί όπου οι κυρίες κυκλοφορούν με ένα κανίς στην αγκαλιά, η τσάντα τους είναι στη χειρότερη Louis Vuitton και η προφορά τους έχει ένα τραγούδισμα στην τελευταία συλλαβή. (όπως πάντα υπερβολική)

Στη Λυκαβηττού, βρίσκεται το Πάνω Κάτω, το οποίο ξέραμε ως «Διαγωνίως στη Λυκαβηττού». Ένα μίνιμαλ μαγαζί, με απροσδιόριστο χαρακτήρα. Σε ένα «μοντέρνο αστικό» περιβάλλον, ιδανικό για επαγγελματικό γεύμα, με λίγο ψυχρά χρώματα και «αστειάτορα» μετρ, γευτήκαμε carpatso φιλέτου με συνοδεία ρόκας, σαλάτα με φρέσκα λαχανικά, πουγκιά με μοσχάρι μαγειρεμένο με ντομάτα, μυρωδικά και κεφαλογραβιέρα Κρήτης, ενώ ήπιαμε κρασί «Παλαιό Καστρί» (Λευκό 4,50euro το ποτήρι). Καθαρό μαγαζί, προσεγμένο, αλλά με αρκετά παράτερη μουσική (Αντώνη Ρέμο) το Πάνω Κάτω, θεωρεί το φαγητό ιεροτελεστία και έχει απόλυτο δίκαιο. (Τιμή 25-30euro το άτομο)

Πληροφορίες
Λυκαβηττού 14
Κολωνάκι
210-3617821

Τι μου άρεσε:
1) Που γελάσαμε, με το τουπέ της διπλανής κυρίας.
2) Η δροσερή σαλάτα και το νοστιμότατο πουγκί του Πάνω Κάτω.
3) Στους πιο σοβαρούς χώρους, γινόμστε κάφροι και γελάμε με τις σαστισμένες φάτσες των άλλων.

Tι δεν μου άρεσε:
1) Η φιλενάδα μου γουρουνίζει, τρώγοντας με τα χέρια. Προσπαθεί να μου την πει που τρώω μαχαιροκοφτό ακόμα και το μήλο.
2) Μέχρι το τέλος του κόσμου, έγραψε κάποιος και μας απογοήτευσε με τις συνθέσεις του. Όταν αυτό που θαυμάζεις, λατρεύεις και αγαπάς «πέσει χαμηλά» στα μάτια σου, τότε (το) λυπάσαι.
3) Όταν οι ταλαντούχοι γίνονται αναλώσιμα προϊόντα (με την κακή έννοια).

Ατμόσφαιρα από Κολωνάκι,
Jane

This entry was posted on Δευτέρα, Ιανουαρίου 25th, 2010 at 21:04 and is filed under Ώρα Φαγητού. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.