Μια στάση εδώ, θέλω απόψε να τα πιώ με ένα ζευγάρι φιλικό. Οι καλύτερες εκδρομές κλείνουν με λουκούλια γεύματα, στη δυτική παραλία της Καλαμάτας. Στο Κατώφλι, ένα παραδοσιακό ταβερνάκι γευτήκαμε και ακόμα να χωνέψουμε, σχεδόν όλα τα πιάτα του καταστήματος.
Κάνουμε αρχή με ψητό ψωμί, τυροκαυτερή και σαλάτα από βραστά χόρτα. Δροσιστήκαμε με πατζάρια, δοκιμάσαμε καγιανά (στραπατσάδα με κρέας παστό), δοξάσαμε τα τυροκομικά προϊόντα του τόπου και τσιμπήσαμε κεφτεδάκια κοκκινιστά. Συνέχεια με ψητά της ώρας. Λευκό κρασί στα ποτήρια μας και για επιδόρπιο ραβανί με παγωτό.
Μετά το φαγητό έρχεται η κουβέντα που γίνεται μεταξύ δύο κάφρων, μιας εγκυμονούσας, ενός δημοσιογράφου και ενός γραφίστα. Σουρεάλ σκηνικό, με απίστευτο γέλιο και λιγότερη γκρίνια, σε σχέση με άλλες φορές.
Τι μου άρεσε:
1) Οι συζητήσεις περί τέχνης.
2) Τα σχέδια που κάνουν οι νέοι γονείς για τα παιδιά τους.
3) Όταν αλλάζουμε παραστάσεις, μέσα σε δυό μέρες.
Τι δεν μου άρεσε:
1) Κάθε φορά, που επισκέπτομαι τα «άγια χώματα», βρέχει.
2) Πάλι γουρουνιάσαμε!
Μια σοδίτσα,
Jane
Και γω που νόμιζα ότι άγια χώματα είναι στον Πύργο
Καλαμάτα for ever!
συγγνωμη που επεμβαινω:απο που κι ως που η Καλαματα=Αγια χωματα για σενα;Για καποιους αλλους μπορει αλλα εσυ τι σχεση εχεις;μηπως το εριξες στα «γελαστά»και πηγες για προμηθειες;καλα λεω γω οτι το χεις ριξει στα ναρκωτικα…