Archive for the ‘Σκηνές’ Category

Η Τάνια «για δύο»

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11th, 2010


Η Τάνια Τσανακλίδου, πιστή στο ραντεβού της με το αθηναικό κοινό, ξεκίνησε εμφανίσεις εδώ και δύο εβδομάδες, στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μια παράσταση που ακούει στο όνομα «απ’το Άλφα ν’αρχίσω» παρέα με τον Blaine Reininger, τον τραγουδιστή των Tuxedomoon.

H αγαπημένη μας Τάνια, με νέα προσωπική δουλειά, με τίτλο Προσωπογραφία, είναι πάλι επί σκηνής. Ο άνθρωπος που επέβαλλε στον Έλληνα να παρακολουθεί live τα δευτερότριτα, από τις 21:30 το βράδυ και να πηγαίνει νωρίς για ύπνο. Όπως πάντα σκερτσόζα, με αυτοσαρκασμό και απίστευτη χροιά. Μια από τις καλύτερες ερμηνεύτριες της ελληνικής μουσικής σκηνής που δεν έχει χρυσό δίσκο. Ας μην ξεχνάμε πώς ότι λάμπει δεν είναι χρυσός. Έχει την ιδιαιτερότητα να γεμίζει τα live της με μικρές, μεσσαίες και μεγαλύτερες ηλικίες. Έχει παράλληλα το δράμα (καθ’ ότι από τη Δράμα) και την ελπίδα στη φωνή της.

Πληροφορίες
Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Λ. Συγγρού 143
210-9315600
Είσοδος με ποτό 15€ (Δεύτερο ποτό 8€)

Τι μου άρεσε:
1) O πετυχημένος φωτισμός από τον Περικλή Μαθιέλη.
2) Όπως πάντα το «Μαμά Γερνάω» που μας έριξε στα πατώματα. ;)
3) Όταν η Τάνια φωνάζει «λύκε λύκε…» και φυσάει τον καπνό του τσιγάρου με πάθος! Σαν να λέει, «δε σε φοβάμαι».

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πολύ βροχή αδερφάκι μου, μουχλιάσαμε.

Τσιγάρο, φίλε
τη φωτιά σου δως μου
κάθισε κοντά μου
λίγο έτσι για να ζεσταθώ απόψε
,
Jane

Travel Mind Syndrome

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 3rd, 2010

Από το Λονδίνο στην Αγία  Παρασκευή, με στάση στο Kou Kou για live βραδιά. Οι Travel Mind Syndrome «κυβερνούν» τον Ιανουάριο με το κομμάτι Breeze of Light μέσω Jumping Fish.


Τους απολαύσαμε στη Σκηνή του Koukou, με support τους Biotech και τους Pig on a Poke. Μας κίνησαν το ενδιαφέρον γιατί ο frontman (Φίλιππος) που διαθέτουν, έχει άριστη αγγλική προφορά, αν και Μεσολογγίτης, ζωντάνια και κίνηση. Το group απαρτίζεται από τον Πέτρο στα drums, την Κατερίνα στο μπάσο, τον Διονύση στη κιθάρα και τον Παύλο στα πλήκτρα. Ο ήχος τους έχει επιρροές από Ευρώπη και συγκεκριμένα από Αγγλία. Πολλοί θα τους «ταμπελοποιούσαν» σαν τους Coldplay, James. Εκείνοι όμως είναι θαυμαστές των Red Hot Chili Peppers.

Οι βόλτες κόλλησαν στο κομμάτι Sex Drugs & Alcohol και είναι το πρωινό τους άκουσμα εδώ και μία εβδομάδα. Θα απολαύσουμε τα παιδιά στο Myga Live Stage στα τέλη του Φλεβάρη. Επιτέλους, οι ομάδες σε αυτή τη χώρα και ειδικά στη μουσική κάνουν βήματα, βλέπουμε φως στο τούνελ και τα σκυλοσουξεδάκια θα πρέπει να πεθάνουν από τους rock ήχους, μιας ηλεκτρικής κιθάρας!

More Info
Myspace

Τι μου άρεσε:
1) Ο Φίλιππος, από φωνή και κίνηση. Το έχει το show, μέσα του!
2) Το ντύσιμο του group, με πουκαμισάκια γραβάτες και ύφος σοβαρόtrendy.

Τι δεν μου άρεσε:
1) H τραγουδίστρια των Biotech που πολύ θα ήθέλε να μοιάζει με την Amy Lee των Evanescence.
2) Ο χιλιοακουσμένος ήχος των Pig in a Poke.

Σύνδρομο Μουσικής,
Jane

Κιθαρίστας ή Ντράμερ

Τρίτη, Ιανουαρίου 12th, 2010

Τελευταία παράσταση των Γιάννη Γιοκαρίνη και Ελένη Δήμου έλαβε χώρα (πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτό το ρήμα) το Σάββατο 9 Ιανουαρίου στη Σφεντόνα.
γιοκαρίνηςΜια Ζωή Δε Φτάνει
Το θρυλικό Stage της Αλεξάνδρας ζεί την παρακμή του και είναι αφημένο στο έλεος της δεκαετίας του ‘90. Σε ένα μαγαζί με 11 κατηλλειμένα τραπέζια και γύρω στα 30 άτομα που προτίμησαν το bar, δώθηκε το Don’ t Worry Be Happy. Με πρωταγωνιστές την Ελένη Δήμου, που κρατιέται μια χαρά στα κυβικά της, τον Γιάννη Γιοκαρίνη που κάποτε άφησε εποχή με την Ευλαμπία του, αλλά στην παράσταση απλά έκανε ένα πέρασμα και οχι πρόγραμμα, ένα τριμελές συγκρότημα με ήχους Hip Hop και έναν πιτσιρικά κιθαρίστα με καλή φωνή, που τράβηξε το μεγαλύτερο κουπί της βραδιάς.

Κάπως έτσι κύλησε το Σαββατόβραδο. Ζωντάνια δώθηκε στο κοινό με τα μόλις 6 τραγούδια (αν δεν κάνω λάθος) που ερμήνευσε ο Γιοκαρίνης, με πολύ καλή χορευτική κίνηση από την Ελένη Δήμου (την πιο βαθιά και άγρια φωνή της δεκαετίας του ‘90), με μια πιτσιρίκα την Ίρις (γλάστρα) που συνόδευε στα φωνητικά, με έναν από τα δύο μέλη του συγκροτήματος των Όπα (τύπος δήθεν μέχρι το κόκκαλο) και με ηλικίες γύρω στα 50 να χειροκροτούν από κάτω. Εμείς απλά κατεβάζαμε τον μέσο όρο ηλικίας.

Υ.Γ. Ο Γιάννης Γιοκαρίνης εμφανίζεται την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου στο Κύτταρο Live. Μαζί του ο Δημήτρης Πουλικάκος.
Υ.Γ. Από 2 Φεβρουαρίου η Ελένη Δήμου θα εμφανίζεται στον Ρυθμό Stage.

Πληροφορίες
Λεωφ. Αλεξάνδρας 22
Πεδίον Άρεως
210-8253991

Τι μου άρεσε:
1) Η φωνή της Δήμου, αλλά οχι τα τραγούδια της.
2) Ο Γιοκαρίνης με το κομμωτικό του ατύχημα. «Λίγος» αλλά λέων.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Η διασκευή στο Gummy Bear. Όλα έγιναν μόδα, φίλοι μου.
2) Τα videos που έπαιζαν στο videowall, με αναφορές από το youtube.
3) Οι ιδιοκτήτες της Σφεντόνας, ζουν σε άλλη εποχή.
4) Απο πότε το bar σε live μαγαζί θυμίζει σχολική τάξη;

Νοσταλγός του rock ‘n’ roll,
Jane

Τα κακά του Σταυρού

Τρίτη, Δεκεμβρίου 29th, 2009

Τι μπορεί να χαλάσει τη super διάθεση σου, μέσα σε λίγα λεπτά; Από πότε η ευγένεια είναι προνόμιο; Γιατί οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να χαμογελούν; Αυτά και άλλα πολλά διαδραματίστηκαν εχθές το βράδυ στο Σταυρό του Νότου!
stauros_notou
Κωστής Μαραβέγιας, ένας showman που κάνει το Αθηναϊκό κοινό να παραμιλάει, να χορεύει ska ρυθμούς, να φωνάζει ρώσικους στίχους και να ενσωματώνει την πρόζα στη μουσική. Κάθε Δευτέρα βράδυ το club του Σταυρού του Νότου, βουλιάζει στην κυριολεξία από τον κόσμο για να παρακολουθήσει την μαγική συνταγή των Maraveyas Ilegal. Μαζί τους η Βασιλική Κακοσαίο και ένα μικρό πέρασμα από τη Monika με το Over the Hill.

Όταν όμως ο κόσμος ξεπερνά τα όρια, τότε κάποιοι μένουν παραπονεμένοι και τρώνε πόρτα. Με παρέα 10 ατόμων από τις 22:20 φτάνουμε στο Σταυρό, καθότι όλες οι παραστάσεις του Κωστή είναι sold out και το bar θα χωρέσει λίγους υπομονετικούς. Ο ενδέκατος της παρέας ήρθε καθυστερημένα και δυστυχώς έφαγε την πολυπόθητη πόρτα, από έναν άνθρωπο που μόνο άξεστος, ξινός και αγενής μπορεί να χαρακτηριστεί. Οι λόγοι είναι οι εξής απλοί. Δεν υποδέχεσαι κόσμο χρονιάρες μέρες χωρίς την βασική » Καλησπέρα σας, Χρόνια Πολλά», δεν πουλάς μαγκιά ή τουπέ λες και μιλάς σε σκουπίδι. Το υφάκι «ράμπο» με πολλές δόσεις ειρωνείας και κυνισμού, καλό θα ήταν να εκλείψει από τη νυχτερινή Αθήνα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω οδηγηθήκαμε στον υπεύθυνο του club. Ας διευκρινήσουμε οτι ο υπεύθυνος του μαγαζιού δεν είναι ο πορτιέρης, διότι δεν είμαστε χθεσινοι στο μαγαζί. Ο κ. Γιώργος μας βοήθησε να προσθέσουμε στην παρέα μας τον εντέκατο φίλο. Ήταν ευγενικός, με κατανόηση, προσπάθησε να δικαιολογήσει το προσωπικό της πόρτας (έναν όρο που ποτέ δεν θα καταλάβω το λόγο ύπαρξης του) και πολύ καλά έκανε! Πιστεύω ότι αν είχαμε αναφερθεί σε ονόματα (φίλους μουσικούς) και «βύσματα» τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Δεν είμαστε fan αυτής της τακτικής, οπότε δεν επιλέξαμε την πεπατημένη οδό. Ευτυχώς που γυρνάει ο τροχός καμιά φορά, ώστε να … ο φτωχός.

Πληροφορίες
Σταυρός του Νότου
Φρατζή & Θαρύπου
Είσοδος με ποτό 15€
Κρασί 2 άτομα 60€
Μπουκάλι 4 άτομα 120€

Τι μου άρεσε:
1) Όπως πάντα οι ερμηνείες του Άγγελου Παπαδάτου. We love Angelo.
2) Η υπομονή και η άψογη εξυπηρέτηση από το service του πάνω ορόφου. Θα βρείτε πολλές διαφορές στο προσωπικό του πάνω και κάτω ορόφου.
3) Ακόμα και οι πιο απαιτητικοί Πειραιώτες, έμειναν ευχαριστημένοι.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Μετά τους ένστολους (φλερταδόρους), σειρά έχουν οι γυναίκες.
2) Η διάθεση μου χάλασε, μετά το δυσάρεστο γεγονός και ο χορός «έμεινε κάβα» for another time.

Πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε,
Jane

Χρήστος Θηβαίος

Πέμπτη, Νοεμβρίου 19th, 2009

Χρήστος Θηβαίος

Ένα τραγούδι λέει οτι «Τα πιο βαριά ναρκωτικά που έχω πάρει είναι, αγάπη μου, ο φόβος και η ελπίδα» . Σα να έχει απόλυτο δίκιο ο τραγουδοποιός. Μιλάμε για το ηγετικό μέλος των Συνήθεις Υπόπτων.

Συνήθεις Ύποπτοι : Mια παρέα στα Εξάρχεια, το 1980, ξεκινάει το πρώτο Live στο τότε bar του Ντίνου Αυγουστίδη (πατέρας του γνωστού ηθοποιού Ορφέα Αυγουστίδη). Τότε οι «ύποπτοι» ήταν διαφορετικοί. Στα τύμπανα ο Πέτρος Φιλιππίδης και στο σαξόφωνο ο Άρης Ρέτσος. (ηθοποιοί-μουσικοί). Το 1992-1993, ο Χρήστος Θηβαίος φεύγει για σπουδές στην Ιταλία (Φιλοσοφική στην Μπολόνια, με καθηγητή τον Umberto Eco), εκεί δημιουργείται στιχουργικά και μουσικά ο πρώτος δίσκος «Μέρες αδέσποτες», το 1996 από τη LYRA. Επιστροφή στην Ελλάδα, η παρέα ξαναδένει και τα live έχουν τη τιμητική τους. Τα μέλη του συγκροτήματος-παρέας είναι ο Αλέκος Βασιλάτος, ο Τάσος Λώλης, ο Βασίλης Βασιλάτος και φυσικά ο Χρήστος Θηβαίος.

Το 1997 – 1998 οι Συνήθεις Ύποπτοι εμφανίστηκαν στην σκηνή της «Ιεράς Οδού» υπο την αιγίδα του Γιώργου Νταλάρα. Τον Απρίλιο του 2000 «η παρέα» κυκλοφορεί το δεύτερο album, με τίτλο «Είμαι αυτό που κυνηγάω» και η συμμετοχή της Emilia Ottaviano, μας αφήνει όλους άφωνους. Οι επιρροές από την Ιταλία είναι γεγονός, όπως επίσης και η συμμετοχή από το ελληνόφωνο συγκρότημα της Κάτω Ιταλίας, Ghetonia.

thivaios-8anos

Κάπου εδώ ξεκινάει η σόλο πορεία του Χρήστου Θηβαίου, συνεργασίες με τον Θάνο Μικρούτσικο το 2002 και ένας από τους καλύτερους ελληνικούς δίσκους των τελευταίων χρόνων «Ο Αμλετ της σελήνης» μας δίνει ελπίδα, για την εγχώρια μουσική σκηνή. Θα ακολουθήσουν τραγούδια από το «Μυστήριο Τρένο» με συνθέσεις του Γιώργου Ανδρέου. Προσωπικοί δίσκοι όπως «Μόνο νερό στη ρίζα» και «Πέτρινοι Κήποι«. Ας διαλέξουμε ένα τραγούδι από τον τελευταίο προσωπικό δίσκο του Χρήστου, σε στίχους του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου… «Ας χαθείς»

Όλα τα παραπάνω τα θυμηθήκαμε, τα νιώσαμε και τα ζήσαμε, με τη φωνή του παραμυθά-τραγουδιστή. Έναν λάτρη των μπουλουκιών, με ζεστή χροιά, blues χρωματισμούς και μπόλικη Ιταλία στις «φλέβες» του. Την Παρασκευή και το Σάββατο, οι δύο τελευταίες παραστάσεις του Χρήστου Θηβαίου, στην Κεντρική Σκηνή του Σταυρού.

Τι μου άρεσε:
1) Που ο Χρήστος Παπαμιχάλης, σκέφτεται τους ακροτές του και μοιράζει προσκλήσεις.
2) Όλα τα κομμάτια είναι προσαρμοσμένα σε blues-jazz ρυθμούς.
3) Όταν με μια κιθάρα και χαμηλό φωτισμό, ακούστηκε το κομμάτι «Με κυνηγά η θάλασσα»

Τι δεν μου άρεσε:
1) Δεν παρατήρησα να υπάρχει στο πρόγραμμα ούτε ενα τραγούδι από τον δίσκο «μυστήριο τρένο». (Αν δεν κάνω λάθος)
2) Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια «Γυναίκα», ήθελε τα γυναικεία φωνητικά…Emilia μας λείπεις!

Πάρε τα ηρεμιστικά σου
να λες πως όλα είναι δικά σου
κι η ευτυχία σου κλεισμένη σε κουτιά

Μουσικές βραδιές by Jane

Στάθης Δρογώσης

Τρίτη, Νοεμβρίου 17th, 2009

Οι Κυριακές στο club του Σταυρού του Νότου έχουν χρώμα από φώτα που σβήνουν, γλυκές αναμνήσεις και μελωδίες από τον Στάθη Δρογώση.
sta8is_drogwsis
Photo by katrinpi

Ο 30+κάτι τραγουδοποιός, μας οδηγεί αυτό το χειμώνα με πυξίδα τον νέο του δίσκο και μας ζητάει να μη το πούμε πουθενά. Μετά το χιτ «Συγχώρεσε με», η ιστορία επαναλαμβάνεται για τον Στάθη και τα ραδιόφωνα παίζουν πάλι τη φωνή του.

Τον είδαμε παρέα με τα μέλη του συγκροτήματος «Τα φώτα που σβήνουν». Μετά από πολλά χρόνια μας έδωσαν τη χαρά να τους ακούσουμε σε κάποια κομμάτια μαζί. Ατμόσφαιρα από τα παλιά θύμιζε η συγκεκριμένη βραδιά. Το κοινό ήταν αρκετά θερμό. Δεν έλειπαν οι φίλοι και συνάδελφοι που έδωσαν το παρόν στην πρεμιέρα του. Ο Μανώλης Φάμελλος, ο Πάνος Μουζουράκης και η Ιλιάνα Τσαπατσάρη, ήταν εκεί.

Κάθε Κυριακή ο Στάθης θα μας ταξιδεύει με τα πλήκτρα του, στο Club της αγαπημένης και διαχρονικής μουσικής σκηνής, που βρίσκεται Φραντζή & Θαρύπου 37 στο Νέο Κόσμο (Τηλ.: 210 9226975)

Τι μου άρεσε:
1) Καλή παρέα να υπάρχει και όλα γίνονται!
2) Το σαββατοκύριακο ήταν γεμάτο απρόοπτα & φευγαλέες ελπίδες.
3) Ο φωτισμός του μαγαζιού ήταν πολύ καλός!
4) Tο μαθηματικό μυαλό της σερβιτόρας. Πραγματικά αδικείται.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Τo τροπάρι που ακολουθούν όλες οι μουσικές σκηνές, με εξαίρεση το Μετρό στου Γκύζη. Έναρξη προγράμματος το νωρίτερο 23:00. Δηλαδή θα πρέπει να με απολύσουν αργά ή γρήγορα αν θέλω να ακούσω live μουσική μια καθημερινή.
2) Δεν πήγα στο Batman. Το γνωστό after bar της πρωτεύουσας. Σύντομα όμως θα κάνω το πέρασμα μου από εκεί.
3) Το δήθεν τουπέ που απέκτησαν οι τότε ανερχόμενοι καλλιτέχνες. Πριν 3 χρόνια ήταν προσιτοί, διαθέσιμοι και πρόσχαροι. Ξαφνικά μετατρέπονται σε «μουράτους» τύπους που ρουφάν σε μια τζούρα όλο τους το εγώ, χωρίς να βγάλουν τον καπνό. Προσοχή φιλαράκι, γιατί μπορεί να πνιγείς.

Ξαναχτίζω τον Σταυρό του νότου,
Jane

Salata Latina

Δευτέρα, Ιουλίου 6th, 2009

Από τις πιο δροσιστικές, απολαυστικές και χορταστικές σαλάτες που έχω γευτεί ποτέ, είναι η Salata Latina. Ψιλοκομμένα τραγουδάκια με σως ζογκλερικών και γευστικότατο χιούμορ. Αλάνθαστη συνταγή που μας αποκαλύφθηκε εχθές το βράδυ στο Koo Koo στο Γκάζι.
Sofita_Salata
Photos by katrinpi

Οι χαρακτήρες του συγκροτήματος ένας κι ένας. Σας τους παρουσιάζουμε:

-Θάνος Κιούσης: τραγουδάει, λέει ανέκδοτα, κάνει ζογκλερικά και ως επι το πλείστον παρουσιάζει το σινάφι που τον πλαισιώνει επί σκηνής. Mια μικρή πληροφορία, ας μου επιτραπεί, είναι ιδρυτής της ομάδας θεάτρου δρόμου “Tsirko Rentikolo”. Ένας πολυτάλαντος που η πρόζα του ταιριάζει απίστευτα. (και οχι η Ηλεκτρονική ;) )

-Σοφίτα Vileda (Σοφία Κωνσταντινίδου): Mια δασκάλα flamenco, με υπέροχη jazz φωνή, τέρας υπομονής αφού ανέχεται 6 άντρες (Μπράβο), χορογραφεί το show των Salata Latina, γράφει τραγούδια, τα ερμηνεύει … Με λίγα λόγια κάνει θαύματα!

Kormara_Kalitsis

- Κορμάρα (Ηλίας Καλίτσης): Ένας γνωστός από τα παλιά. Ο καλύτερος, τότε ερασιτέχνης, κιθαρίστας που έβγαζε περισσότερο συναίσθημα και από τον εκάστοτε τραγουδιστή. Υπερκινητικός, ατακαδόρος απίστευτος, προσφέρει τις κιθαριστικές του γνώσεις στο group αλλά και την θεατρική αύρα που τον διακατέχει. (Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική…διότι συγκινούμαι :) )

-Tόλης Κλάην (Τόλης Μπουρνιάς): O μικρότερος της παρέας μεγαλουργεί στα κρουστά και μας κατευθύνει μέσω της αργκο του λιμανιού, καθότι Πειραιώτης (γέννημα θρέμα φάση και έτσι)

-Γιώργος Γουδής: Στους Salata Latina δίνει ρυθμό με τα πλήκτρα/πιάνο του. Το ταλέντό του δεν φτάνει ως εκεί. Οι γνώσεις του πάνω στη μουσική πολλές. Όπως για παράδειγμα μπάσο, τούμπα, ακορντεόν, κιθάρα και κλαρινέτο. Ας μην ξεχάσουμε οτι είναι αρκετά καλός τραγουδιστής. Άλλο ένα παιδί θαύμα!

-Giorgio Kaz (Γιώργος Καζιάνης): ΤρελοΚερκυραίος. Η πιο πρόσφατη άφιξη στους Salata Latina, εδώ και ένα χρόνο. Σαξοφωνίστας, με λευκό σακάκι και γυαλάκι που θυμίζει κάτι από εποχή Al Capone. Φιγούρα που κρύβει πραγματικά ένα μικρό παιδί. :)

- Captain Σταύρος (Σταύρος Λουμπαρδιάς): Κυκλοφορεί με το κωδικό όνομα ΤσαΤσαΤσα, μπασίστας του group, καθόλου φλίαρος (2 λέξεις τη μέρα λέει), στρατιωτικά πειθαρχημένος, ο πιο σοβαρός της παρέας, για να κάνει την διαφορά.

Ένα show που ανεβάζει την διάθεση, κρατάει το γέλιο σε υψηλά επίπεδα, δίνει ρυθμό ακόμα και στα πιο σκουριασμένα σώματα, δεν κουράζει αλλά ταιριάζει σε όλα τα γούστα! Μην τους χάσετε, αξίζει να δείτε μια παράσταση έξω από τα συνηθισμένα.

Πληροφορίες
Koo Koo (Live Music Bar)
Ιακχου 17
Γκάζι
210.3450930-6933.331003

Τι μας άρεσε:
1) Μαργαρίτα frozen με γεύση λεμονιού…το καταλληλότερο ποτό του καλοκαιριού, προσφέρεται στο Koo Koo με επιτυχία.
2) Όταν το θέλω γίνεται μπορώ, τότε οι Salata Latina φτιάχνουν τραγούδι. Γιατί μπορούν!

Τι δεν μας άρεσε:
1) To κάπνισμα απαγορεύεται σε όλους τους χώρους του καταστήματος. (Ευχαριστώ)

Με χορό & κέφι σας χαιρετώ,
Jane

Η παραγκούπολη με τα κρίνα

Τρίτη, Μαρτίου 31st, 2009

Favela είναι ένα αγριολούλουδο που ανθίζει σε βουνά, απλώνει τις ρίζες του και αντέχει. Μια παραγκούπολη, που από μέσα της ξεφύτρωσαν άνθρωποι λουλούδια.

Έτσι κατέφθασε στην Πέτρου Ράλλη μια μουσική σκηνή, που ήρθε για να μείνει και να ριζώσει. Στο χώρο αυτό τα Διάφανα Κρίνα, έδωσαν δύο Live παραστάσεις για το κοινό τους. Στις 20 και 27 Μαρτίου. Εννοείται πως δεν θα μπορούσαμε να απουσιάζουμε.

diafana_krina

Νέος δίσκος, νέα κομμάτια με πιο αισιόδοξη ματιά, όσο περίεργο και αν ακούγεται. Μην φοβάσαι μωρό μου, πάνω λάμπουν τ’ αστέρια κι εδώ κάτω λάμπουμε εμείς. Για στίχος του συγκροτήματος, είναι αρκετά αισιόδοξος. Παλιές τους επιτυχίες όπως Κυριακή των Βαίων, Μέρες Αργίας, Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την Κόλαση, Απέραντη θλιμμένη Ανταρκτική , πόρωσαν το κοινό και σε πολλούς θύμησαν χρόνια εφηβικά.

Δυστυχώς δεν ακούσαμε τα αγαπημένα μας, Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου, Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι, Έγινε η απώλεια συνήθεια μας. Another time, ίσως. Δραστήριοι, με νεύρο και πάθος ένα από τα καλύτερα ελληνικά συγκροτήματα για άλλη μια φορά συγκίνησαν και άναψαν τα αίματα της νεολαίας…και όχι μόνο. Ελπίζουμε το καλοκαίρι να είναι πάλι κοντά μας.

Πληροφορίες
Favela Live Stage
Πέτρου Ράλλη 29 & Κρήτης 1
Ρούφ

Photo: fm-ekfrasi

Τι μου άρεσε:
1) Η παρέα της βραδιάς. Είχα συνοδεία στην κατάθλιψη.
Παράπονο δεν έχω!
2) Επιτέλους πήγα Διάφανα Κρίνα. Ω ναι!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Ο αποχαιρετισμός του τραγουδιστή…”Τα λέμε σε μια άλλη ζωή”
2) Πολύ κάπνα, βρε παιδί μου…φαντάσου να ήμουν αντικαπνίστρια :p

Βάλτε να πιούμε (ζωή),
Jane

Κλάξον/Freakonika

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 16th, 2009

Σε ένα μικρό στέκι των Εξαρχείων, ο φίλος Άρης μας ταξιδεύει, κάθε Τετάρτη, με τη φωνή του, στα μονοπάτια της έντεχνης ελληνικής μουσικής! Το παλιό κλάξον, νύν freakonika, στη Βαλτετσίου είναι από τους λίγους χώρους που φιλοξενούν μουσικούς που έχουν κάτι να μας πουν.

Ένα μικρό bar, στο οποίο συχνάζουν ο Γιάννης Ζουγανέλης και ο Παντελής Θαλασσινός (ίσως κάποιο βράδυ, τους πετύχουμε να γρατζουνάνε τις κιθάρες τους) δίνει βήμα για ήχους και μελωδίες που όλοι μας αγαπάμε! Λίγα τραπέζια, μικροί καθρέφτες στον τοίχο και μια μπάρα με καλή μπύρα και καθαρά ποτά. Από εδώ δε λείπει η rock μουσική και το ξένο ρεπερτόριο, εξαρτάται από τη βραδιά που θα το επισκεφτείς. Τα Σαββατόβραδα, εμφανίζεται και ο Νίκος Καλλίνης (Εκείνος+Εκείνος) ο οποίος μας κρατάει παρέα με την κιθάρα του, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η βραδιά κύλησε όμορφα, τα αδέσποτα τα ρώτησα μήπως σε είδαν (που λέει και ο Μαχαιρίτσας), όμως απάντηση δεν πήρα. Ζαλίστηκα να πω την αλήθεια, διότι όταν ανακατεύεις το αλκοόλ, εκείνο σε εκδικείται. Δεν είμαι στα καλύτερα μου, αυτές τις εβδομάδες και απέχω γενικώς. Απόδειξη; Στον στίχο «να’χετε υπ’ όψιν σας μια μέρα θα σας φάω, όλους εσάς όπου κοιτάτε τη δουλειά σας» (Μίλτος Πασχαλίδης) έπιασα τον εαυτό μου να γελάει σαρκαστικά…Είναι αλήθεια πως η μαυρίλα, πολλές φορές, μου βγαίνει σε γέλιο και αρρωστημένους αυθορμητισμούς!

Πληροφορίες
Βαλτετσίου 61
Εξάρχεια

Τι μου άρεσε:
1) Χαίρομαι όταν προτείνω κάτι και η ιδέα μου υλοποιείται!
2) Καλή παρέα, πολλές αποκαλύψεις και ακόμα περισσότερα γέλια! :)

Τι δεν μου άρεσε:
1) Άγνωστοι δρόμοι και εγώ ρισκάρω…το ένστικτο εύχομαι να μη με προδώσει ;)
2) Γιατί δεν ακούω τις συμβουλές των φίλων, αφού ξέρω ότι κατά 90% κρύβουν αλήθειες!

Κλείνω κ έρχομαι,
jane

Παντελής Θαλασσινός & Μελίνα Κανά

Τρίτη, Ιανουαρίου 13th, 2009

Πόσες φορές έχετε τραγουδήσει τον στίχο «Σ’ έχω ώρες ώρες μα το Θεό, τόσο πολλή ανάγκη που τρέχουν απ’ τα μάτια μου, θάλασσες και πελάγη» με μάτια βουρκωμένα και αδελφικά αγκαλιασμένο τον καλύτερο σας φίλο; Εδώ να θυμήσω οτι τα δύσκολα ενώνουν τους ανθρώπους! Ακούγωντας Θαλασσινό θυμάμαι φίλους και πρόσωπα που δεν είναι πλέον κοντά μου.

Για άλλη μια φορά βόλτα στο Σταυρό του Νότου, στην κεντρική σκηνή, οπου ο Παντελής Θαλασσινός και η Μελίνα Κανά δίνουν το παρόν με παλιές και νέες επιτυχίες τους.Τραγουδήσαμε την υπέροχη πρόταση του Παντελή να μην κοιμηθούμε σ’ ένα πάρτυ για δυό,βρήκαμε το κλειδί που θα κάνει ν΄ανοίγουν οι καρδιές , με επιμονή δηλώσαμε»Εγώ θα μείνω σε κάτι καλημέρες στο ψυγείο γαντζωμένες» και ας χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος. Άλλωστε το έχουμε επαναλάβει ότι Νοέμβρης μήνας είναι όταν η μοναξιά του σαν ανήμερο θηρίο κανει βόλτες με θύμησες και πόνο. (ένα από τα καλύτερα τραγούδια που θυμίζει οτι ο Νοέμβρης κρύβει δυκολίες και πολύ συναίσθημα).

Στη μελαγχολική αλλά γλυκιά βραδιά η εύθραυστη Μελίνα Κανά έβαλε κρασί στου φίλου το ποτήρι, για να κάνει η μοναξιά χαρακίρι, φόρεσε τα μεταξωτά της και με τυφλές ελπίδες μας έπεισε οτι θα ζήσει σαν αερικό.

Μια μουσική μπάντα που τα δίνει όλα για όλα, με μαέστρο έναν υπέροχο βιολιστή, παραδοσιακά όργανα όπως κανονάκι, φλογέρα (το πιο δύσκολο όργανο διότι πρέπει να φυλάς και τα πρόβατα :P ), γκάιντα και το κέφι ανεβαίνει (εκτός από την θερμοκρασία). Κάθε Παρασκευή και Σάββατο με είσοδο 15€ (με ποτό) αναδρομή στο καλό ελληνικό τραγούδι.

Πληροφορίες
Φραντζή & Θαρύπου 37
Ν.Κόσμος
210 9226975

Καλύτερα να μη μιλάς
κακές αν κάνεις σκέψεις
Μα αν συλλογάσαι όμορφα
είναι χρυσές οι λέξεις

Σας φιλώ (σταυρωτά),
jane