Archive for the ‘Μια γουλιά καφέ’ Category

@Κολωνάκι avec Jane

Τρίτη, Ιανουαρίου 19th, 2010

Με μια παρέα Τρα λα λα, περιπλανηθήκαμε μεταξύ Συντάγματος και Εξαρχείων (καλά κατάλαβες βολτάρουμε στο Κολωνάκι). Καταλήξαμε μετά από μισή ωρίτσα περπάτημα και google maps στο IPhone (καμμένοι gadgetάκιδες ενωθείτε) στο Τρα λα λα (Τραλαλά) για διπλό ελληνικό και jazz μουσικές.

Το Τρα λα λα (Ασκληπιού 45 Κολωνάκι τηλ: 210 3628066) είναι καλλιτεχνικό στέκι, όπου συχνάζουν κυρίως άνθρωποι του θεάτρου. Έχει ατμοσφαιρική διακόσμηση, όμορφες ταπετσαρίες και καθόλου άνετο καναπέ στο βάθος του μαγαζιού. Στις free carte postal είδαμε το promotion για την παράσταση της Μάρθας Φριντζήλα Kubara Project II και δώσαμε υπόσχεση (στον εαυτό μας) να το τιμήσουμε λίαν συντόμως.
petite_fleur
Photos by quatzacoalt

Αφού Κολωνοπερπατήσαμε αυτές τις μέρες, ας πιούμε και μια σοκολάτα στην υγειά του αδερφικού μου φίλου, που γενεθλιάζει. Στάση στο Petite Fleur (petite όνομα και πράμα) για ζεστά ροφήματα των 3000 θερμίδων ανα γουλιά. Δοκιμάσαμε σοκολάτα με καβουρδισμένο αμύγδαλο & φουντούκι (6,60€) και σοκολάτα με κλωνάρι βανίλιας (6,20€). Τα ροφήματα σερβίρονται με υπέροχα μπισκότα βουτύρου, υπό τους ήχους βυνιλίων, της γαλλικής κουλτούρας.
petitefleur
Ένα γαλλικό bistrot στο κέντρο της πόλης (Oμήρου 44, Kολωνάκι τηλ: 210 3613169 ) με λίγα τραπέζια, στέκι για μη καπνιστές, χώρος με φινέτσα και κουλτούρα γαλλική. Μια ξεχωριστή σοκολατερί για τους λάτρεις της αμαρτίας (όπου αμαρτία βλέπε σοκολάτα) και με φρέσκα σπιτικά γλυκά.

Τι μου άρεσε:
1) H γαλλική φιλοσοφία του Petite Fleur.
2) Η artistic ατμόσφιαρα του Τρα λα λα.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Tο Petite Fleur δεν είναι ιδανικό για παρέες άνω των τριών ατόμων. Αλλιώς αισθάνεσαι οτι είσαι σε θέση ΚΤΕΛ, φορτωμένος με όλα τα μπαγάζια.
2) Τα πολλά λιπαρά της σοκολάτας βάρυναν το στομάχι (εδώ γελάμε). Τελικά απέκτησα ευαισθησίες.

J’ai cach, mieux que partout ailleurs,
Au jardin de mon coeur, une petite fleur

@Κολωνάκι avec Jane

Blue Peach

Τρίτη, Ιανουαρίου 5th, 2010

Ένα ταξίδι στη Μαδρίτη, μια αλλαγή δώρου, διάλειμμα από τα γεύματα των εορτών και βόλτα για καφέ στα μέρη του Χολαργού.

Απογευματινό καφεδάκι στο Blue Peach. Ένα μικρό καφέ με rock ύφος, αργό service και τραπεζάκια με επιφάνεια φτιαγμένη από χρωματιστά πλακάκια. Εδώ οι πελάτες είναι όλοι γνωστοί. Γείτονες, συγγενείς και παλιοί γνωστοί. Είχα την ψευδαίσθηση οτι βγήκα βόλτα στο χωριό και οχι στην πόλη.

Το Blue Peach μπορείς να το κατατάξεις στα συνοικιακά στέκια. Όπου μαθητές κάνουν κοπάνα από τα φροντιστήρια, φοιτητές επιστρέφουν στο πατρικό για γιορτές, Χολαργιώτες των 30+ βγαίνουν για απογευματινό καφέ και κάτι ξέμπαρκοι,σαν εμένα, ψάχνουν το εμπορικό κέντρο της Περικλέους.

Πληροφορίες
25ης Μαρτίου 5
Χολαργός
210 6549139

Τι μου άρεσε:
1) Άκουσα ιστορίες από ταξίδια στην Ισπανία.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Οι κακόγουστοι εορταστικοί στολισμοί, στα σπίτια των Ελλήνων.

Επιστροφή στην πρωτεύουσα,
Jane

Λωτός

Τρίτη, Νοεμβρίου 17th, 2009

Φθινόπωρο, μυρίζει η διάθεση μου. Με λίγα λόγια αναδιοργάνωση, νέες ασχολίες, τακτοποίηση ντουλάπας και ταχύρυθμο πρόγραμμα επίτευξης στόχων.
lotos
Ξεκινάμε με άθληση. Θυμήθηκα το γυμναστήριο, τώρα στα γεράματα. Προσαγωγοί πιασμένοι, μυοσκελετικό χάλι μαύρο και πάει λέγοντας .Κάλιο αργά παρά αργότερα, κάθε αρχή και δύσκολη, και ένα κάρο παροιμίες που ταιριάζουν γάντι στην περίσταση.

Καίγοντας θερμίδες και μιλώντας για αερόβια προγράμματα γυμναστικής, απολαμβάνουμε μια ζεστή σοκολάτα στις γειτονιές του Ψυχικού. Στον Λωτό, ένα φρούτο χυμώδη με χρώμα ξανθό, πορτοκαλί, κόκκινο ή κυανόμαυρο. Τo café restaurant με τη ζεστή ατμόσφαιρα, στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό με άψογο γούστο στη διακόσμηση. Χαμηλός φωτισμός, χώροι καπνιστών, ευγενικό προσωπικό και προσεγμένα πιάτα.

Το ξύλινο πάτωμα, οι μεγάλοι καθρέφτες, η τζαμαρία που βλέπει στο δρόμο είναι από τα υπέρ του πολυαγαπημένου café. Κόσμος όλων των ηλικιών, από νεαρούς φοιτητές, μαμάδες με παιδιά, εργένηδες των 30+κάτι και μοναχικά ζευγάρια. Θα το λατρέψετε για τη χαλάρωση που σου προσφέρει, τα περιποιημένα ροφήματά του και τις καλοφτιαγμένες κρέπες του.

Πληροφορίες
Γλαύκου 14 & Δημητρίου Βασιλείου
Νέο Ψυχικό
210 – 6717461

Τι μου άρεσε:
1) Προσπαθώ να μπω σε πρόγραμμα…αλλά πρέπει να «γυρίσω το ρολόι» χρόνια πίσω.
2) Αυτοσαρκαζόμαστε, jerry. Μπορεί να μην κάνω κοιλιακούς γραμμωμένους, σίγουρα όμως φτιάχνω δεύτερο συκώτι.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Αρκετά δύσκολο να οργανώσεις τη ζωή σου, τον χρόνο σου και τους στόχους σου.

Ανανέωση με τα φρένα σπασμένα,
Jane

Zonar’s

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 22nd, 2009

Αισιόδοξος είναι ένας άνθρωπος που βλέπει παντού πράσινα φανάρια. Απαισιόδοξος είναι κάποιος που βλέπει παντού κόκκινα. Ο αληθινά συνετός άνθρωπος έχει αχρωματοψία. Albert Schweitzer

Βλέποντας τα φανάρια πορτοκαλί, βολτάρουμε στο αγαπημένο Κέντρο της πρωτεύουσας. Το μικρό καλοκαίρι του Σεπτέμβρη φτάνει στο τέλος του. Την τιμητική τους, αυτή την περίοδο, έχουν οι συναυλίες. Κωστής Μαραβέγιας στο δήμο Δάφνης (την περασμένη Παρασκευή), Νατάσα Μποφίλιου απόψε στο Ίλιον, Παυλίδης στο θέατρο Βράχων και η προπώληση εισιτηρίων είναι μια αφορμή για εξόρμηση στις λεωφόρους της Αθήνας. ;)

zonar's

Στάση στου Zonar’ s. Το φημισμένο στέκι, πρωτοάνοιξε το 1934 από τον Κάρλο Ζωναρά, έναν ομογενή από την Αμερική. Το bistrot που γνώρισε μεγάλες δόξες στη δεκαετία των 50’s – 60’s, με θαμώνες αστέρες του ελληνικού κινηματογράφου, λόγιους, εφοπλιστές, πολιτικούς. Μετά από 6 χρόνια απουσίας, το 2007 επέστρεψε κοντά μας. Η αίγλη του καταστήματος έχει χαθεί, ισχυρίζονται αρκετοί. Η ανάμνηση όμως παραμένει, υποστηρίζουν άλλοι. Σε αυτό τον “μύθο” ο freddo κοστίζει 5,50€, ενώ η φρουτοσαλάτα 7,50€. Αναρωτιέμαι αν πληρώνουμε τα “λάθη” του παρελθόντος ή την πολυπόθητη “θέα” της Βουκουρεστίου. Δεν μπορώ να πω…ο Αθερίδης στο δίπλα τραπέζι είναι αρκετά καλό κίνητρο, όταν όμως ο καφές μου δεν είναι μέτριος αλλά πετιμέζι, αισθάνομαι ηλίθια για τα 5,50€ (Καλά αισθάνομαι ; )

Να πούμε και δυο καλά. Σε αποζημιώνουν οι minimal πεντακάθαρες τουαλέτες, το υγρό σαπούνι -γαλάκτωμα χεριών. Όμως το service είναι αρκετά αργό, μόνο το refill νερού, δεν αρκεί. Αν το Zonar’s προσπαθεί να κρατήσει το όνομα του παρελθόντος, τότε ο Μαχατμα Γκάντι έχει να πεί πώς “Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε“.

Πληροφορίες
Πανεπιστημίου (Ελ. Βενιζέλου) & Βουκουρεστίου
Κολωνάκι

Τι μου άρεσε:
1) Προσφορές στα Metropolis. Ελένη Βιτάλη με 7,90€.
2) Λιώνω τις σόλες μου στην Πανεπιστημίου. Βιβλία, cd, καφέδες πάντα με το κουκλάκι δίπλα.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Δεν μου ταιριάζει το Κολωνάκι, αλλά το προκαλώ μέχρι να βρούμε κοινό κώδικα επικοινωνίας.
2) Αν ήσουν δίπλα μου θα τρελαινόσουν με τις βόλτες στο κέντρο, τα παλιά βινύλια και τις σύντομες στάσεις για καφεδάκι.

Αγαπάω κέντρο,
Jane

Palacio

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 16th, 2009

palacio

Κάποια απογεύματα συναντάς φίλους για έναν γρήγορο καφέ, με σκοπό να πείς τα νέα του καλοκαιριού, αλλά καταλήγεις να αναλύεις τους φόβους, τα προβλήματα και τις ανησυχίες, που ποτέ ως τώρα δεν σου είχαν εκμυστηρευτεί.

Συνάντηση στο Palacio, στη γνωστή σε όλους Σούτσου. Ένας νέος χώρος, με Minimal γραμμές, όπου επιτέλους το κάπνισμα επιτρέπεται εντός του χώρου. Παράνομο ή μη, πάντως σίγουρα είναι στα υπέρ μου. Το πελατολόγιο του Palacio στηρίζεται στα επαγγελματικά ραντεβού. Διαθέτει κρύα πιάτα και sandwich, για τους πεινασμένους workalholic. Σας συμβουλεύω να μην προτιμήσετε club sandwich. Αλλά ο καφές του, καλύπτει τις απαιτήσεις μου.

Μιλώντας για internet, αμαρτίες γονέων, ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ νέων, μουσική και πρόσωπα του παρελθόντος, πέρασε ένα ευχάριστο τρίωρο. Δεν βαρέθηκα ούτε μια στιγμή, απλά εξέφρασα μικρά παράπονα, για αλλαγή. Ευτυχώς δεν τα εννοώ όλα. Οι μικρές “κακίες” μου είναι καλοπροαίρετες, για να λήγουν οι ιστορίες με αίσιο τέλος, δίχως παρεκτροπές. ;)

Πληροφορίες
Σούτσου 8
Αμπελόκηποι
211-7009586

Τι μου άρεσε:
1) Όταν η νομοθεσία δεν σταματάει τους φίλους του καπνού.
2) Καιρό είχαν να με παρομοιάσουν “δυνατή”.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Όταν πολλοί κάνουν σενάρια για μένα, χωρίς να με ξέρουν.
2) Νιώθω αμήχανα όταν διατυπώνονται ερωτήσεις εκ των υστέρων.

Καλοπροαίρετα σας φιλώ,
Jane

Αγαπάς τον περίπατο;

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 15th, 2009

Αν είσαι λάτρης των φθινοπωρινών τοπίων, χαίρεσαι με τα κιτρινισμένα φύλλα που σκορπίζει ο αέρας, τότε μια βόλτα στον εθνικό κήπο της πρωτεύουσας, ίσως είναι απαραίτητη.

aigli

Σάββατο μεσημέρι στο λιγοστό πράσινο της πόλης μας, ανάμεσα σε μια μικρή λίμνη, ψηλούς φοίνικες, πολλούς Ιταλούς, μοναχικά ζευγάρια και αφεντικά σκύλων περάσαμε ένα όμορφο απόγευμα. Μιλώντας για μουσικά δρώμενα της ελληνικής rock σκηνής, απολαύσαμε το καφεδάκι μας, στην Αίγλη του Ζαππείου.

Μερικά πράγματα δε μένουν ίδια, ακόμα και αν θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο. Κάποτε διέσχιζα τον Κήπο και χάζευα τα ζωάκια που υπήρχαν εκεί. Μέσα σε κλουβιά, πάνω στα δέντρα, μια φωλιά για την πανίδα της πρωτεύουσας. Ξεκινώντας από το Σταθμό Λαρίσης έως το Πολεμικό Μουσείο, περπατώντας το κέντρο της Αθήνας. Κάθε δεκαπέντε μέρες η ίδια διαδρομή, η ίδια συνοδός. Όλα πλέον είναι τόσο διαφορετικά.

Οι βόλτες μου στην πρωτεύουσα ξεκίνησαν να γίνονται τακτικές, με αφορμή κάποια προβλήματα υγείας. Ποτέ δεν την συμπάθησα ιδιαίτερα. Φασαρία, καυσαέριο, πολυκοσμία, ζέστη, άπνια και ένα σωρό λόγοι να με απωθούν. Η παρέα σου με έκανε να δω την καλή-αθέατη πλευρά του μεγάλου θηρίου, που λέγεται Αθήνα.

Ψωνίζοντας υφάσματα στην Καλαμιώτου, με γρήγορη στάση στην Αιόλου για καφεδάκι, επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο για να μαθαίνω τον “πολιτισμό μας”, μου έλεγες. Μακριά σου νιώθω απολίτιστη. Το μόνο που ξέρω σίγουρα καλά είναι τη διαφορά του κρεπ σατέν και του σουά σοβάζ. Τι είναι το φεστόνι και η μπάσκα στο μανίκι. “Γιατί χρησιμοποιείς καρίνα στα ρούχα; Για να στέκουν καλύτερα! ” θυμάμαι μου απαντούσες.

Μετά από χρόνια βρίσκομαι στα ίδια μέρη, χωρίς “καρίνα”. Δεν ξέρω αν στέκω καλά, σίγουρα όμως μαζί σου θα μπορούσα ακόμα καλύτερα!

Περπατώ περπατώ εις τον Κήπο,
Jane

Μουσείο

Τετάρτη, Αυγούστου 19th, 2009

Όταν οι διακοπές έχουν λάβει τέλος, η Αθήνα παραμένει ακόμα άδεια, τότε μια βόλτα στο κέντρο επιβάλλεται. Στο Μουσείο, μέσα στα δέντρα, το πράσινο απολαμβάνουμε ούζο και κρύα ποικιλία.

Βουλιάζεις στην καρέκλα σου, παρατηρείς τους περαστικούς, στρίβεις τσιγάρο και αφήνεις το μυαλό σου (που πολλές φορές το καταριέσαι για την τετράγωνη λογική του) να βγάλει από τις χαραμάδες, τις πιο γλυκές σου διαθέσεις. Συνένοχος πάντα το αλκοόλ.

Όσα νεύρα, βάρη και ανησυχίες έχεις με τη βοήθεια του ούζου γίνονται πταίσματα (Ouzo Connecting People). Η ζωή είναι μικρή για να την στριμώχνουμε σε εγωισμούς και ανασφάλειες. Δε συμφωνείς; Συνήθως τα παράνομα λόγια μετά τα μεσάνυχτα δικαιολογούνται. Ποιός διαλέγει την ώρα; Επιλέγουμε τις απογευματινές ώρες, ακόμα κι αν δεν πείθουμε κανένα. Ο εαυτός μας όμως είναι σίγουρος. Για τους υπόλοιπους ποιός νοιάζεται;

Μιλώντας για ποδόσφαιρο, φιλοσοφία και απροσδόκητες συμπεριφορές, κύλησε η απογευματινή μας βόλτα στο Μουσείο. Η ώρα πέρασε με άμυνα-επίθεση και το σκορ ήταν πέρα από κάθε φαντασία.

Υ.Γ. Αρκετά παίξαμε με την αοριστία.

Cafe Μουσείο
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Πατησίων 44
τηλ. 210 8217717
Λειτουργεί όλο το χρόνο από το πρωί ως τα μεσάνυχτα

Απλά απρόβλεπτη,
Jane

Καφενείον η Ελλάς

Σάββατο, Ιουλίου 11th, 2009

Ένα παλιό τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου (και οχι Μακρόπουλου) σε στίχους Μύρη λέει : “Στο καφενείον “Η ΕΛΛΑΣ” ο σαλτιπάγκος, πουλά τα νούμερα φτηνά, δραχμή τα ακροβατικά, οι αλυσίδες δωρεάν, το πήδημα θανάτου δυο δραχμές, χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε.” Από τον δίσκο του 1969 “Χρονικό”, ερχόμαστε στο έτος 2009 ψάχνωντας τα εναπομείναντα καφενεία της Αθήνας.

Ορισμός :”Τα μικρά καφενεία βασίζονται σε μικρή πελατεία, κυρίως τρίτης ηλικίας, και έχουν περιορισμένα έσοδα.” Η άποψη αυτή έχει περάσει ανεπιστρεπτί και η μόδα προτίνει μικρά καφέ και επιστροφή στην παράδοση.

Κατηφορίζοντας την Ερμού στον αριθμό 101, συναντάς μια κληματαριά και ένα μικρό παραδοσιακό καφενείο. Απέναντι τα παλιατζίδιακα δίνουν την ατμόσφαιρα της παλιάς Αθήνας. Λίγα τραπεζάκια έξω, ένας ιδιοκτήτης “μάστορας” στον ελληνικό καφέ και μια παλιά ξύλινη σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Εδώ ο χρόνος σταμάτησε στο ‘50 και ευτυχώς ο χαρακτήρας του καφενείου, έμεινε αναλλοίωτος. Ξεχάστε το freddo, την lemon pie και το κρύο τσάι με γεύση περγαμόντο. Μυρίζει Ελλάδα και το χαρμάνι περιμένει να μας ταξιδέψει σε άλλες εποχές.

Αν πάρεις το metro για Σύνταγμα, μην ξεχάσεις να περπατήσεις στον Εθνικό Κήπο (Ηρωδότου Αττικού). Λίγο πράσινο έμεινε σε τούτη την πόλη, ας το χαρούμε όσο μπορούμε! Μια ανάσα δροσιάς στο κέντρο της πόλης, το μικρό καφενεδάκι του Εθνικού Κήπου. Το “εκμεταλλεύεται” ο Δήμος Αθηναίων. Οι τιμές του είναι λιγάκι τσιμπημένες (όπου συχνάζουν τουρίστες το φέσι είναι αρκετό). Αξίζει να δοκιμάσεις μια ποικιλία με συνοδεία κρύας μπύρας. Δεν διαθέτει άνετες καρέκλες αλλά στέκει αγέρωχο από το 1836.

*Οι βόλτες ετοιμάζονται για διακοπές, να φουλάρουν μπαταρίες και να κολυμπήσουν σε καταγάλανα νερά.

Κάτι θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι,
Jane

Επιστροφή στα Εξάρχεια : Αλεξανδρινό

Δευτέρα, Ιουνίου 15th, 2009

Πόσα ζευγάρια παπούτσια έχετε λιώσει στο κέντρο της Αθήνας, για shopping, περιπάτους με καλή παρέα; Εγώ μόνο 4 μέχρι στιγμής. Έτσι αποφάσισα να περπατήσω μέχρι το κέντρο, για να χαθεί το βλέμμα σε βιτρίνες με καλοκαιρινά φορέματα, σανδάλια και περαστικούς που τρέχουν να προλάβουν το λεωφορείο, μετά από μια κουραστική μέρα!

Με το φακό της katrinpi και την γλυκιά μελαγχολία μου, βολτάραμε προς τα Εξάρχεια. Σε ένα γαλλικό bistrot με τζάζ ακούσματα και πολύ καλλιτεχνική ατμόσφαιρα. To Αλεξανδρινό στη Μπενάκη! Ιδανικό μέρος για σοκολάτα με βανίλια Μαγαδασκάρης, ένα βροχερό μεσημέρι του Σεπτέμβρη και ένα free press που θα γράφει για τις εκθέσεις της πόλης. Φανταστικό σκηνικό! Μονάχα η γάτα λείπει από το πλάνο και το τζάκι να σιγοκαίει. (αμα κάνεις παρέα με σκηνοθέτες αυτά παθαίνεις  ;)  )

Επιστροφή στην πραγματικότητα λοιπόν.Το Αλεξανδρινό μπορείτε ακόμα να το προτιμήσετε και για τις νόστιμες μπρουσκέτες (6-7euro) με συνοδεία γαλλικού κρασιού (6euro). Εδώ η μουσική θυμίζει “Τανγκό στο Παρίσι” (το τελευταίο, βεβαίως βεβαίως) και οι τοίχοι διακοσμούνται με μουσικά όργανα. Όχι μπαγλαμάδες και μουζούκια αλλά σαξόφωνο, κιθάρα. Δεν θέλω ελληναράδικες (λεξάρα) υποκουλτούρες, υπομονετικοί μου αναγνώστες. Βάλτε λιγάκι φαντασία και ταξιδέψτε στη Γαλλία του ‘70 (κάπου εκεί τέλος πάντων).

Πληροφορίες
Cafe Bistrot
Εμμανουήλ Μπενάκη 69Α
210-3827780

Τι μου άρεσε:
1) Oι καλλιτεχνίες της katrin.
2) Μικρά στέκια στο κέντρο της πόλης!

Tι δεν μου άρεσε:
1) Όταν το καλλιτεχνικό καλάμι παίρνει τη ανιούσα συνεχώς (δικαιολογημένα όμως).
2) Βρέχει κουλτούρα αυτές τις μέρες και δεν κρατάω ομπρέλα, λές να λιώσω;  :P

Σας φιλώ με σκηνοθετικά κόλπα,
Jane

Ανάσες, σε μικρά καφέ

Παρασκευή, Ιουνίου 5th, 2009

Για μερικούς η Αθήνα είναι μια πόλη με πολύ τσιμέντο, βιαστικούς κατοίκους και πολύ καυσαέριο. Απίστευτη κίνηση στους δρόμους, βουητό και χάσιμο χρόνου στις λεωφόρους. Για άλλους είναι ένα κέντρο πολιτισμού στη μικρή Ελλαδίτσα, που έχει αρκετές επιλογές, δρώμενα και έντονη ζωή. Σε όποιο στρατόπεδο και αν ανήκετε πάρτε μικρές ανάσες στα καφέ της πόλης.
skoufaki
Φωτο : in.gr
Ξεκινώντας από το Κολωνάκι κάνουμε στάση στο Tribeca (Σκουφά 46 & Ομήρου, 210-3623541) και απολαμβάνουμε ένα κρύο ρόφημα με θέα την περατζάδα της Σκουφά, με εξαιρετικές μουσικές επιλογές. Συνεχίζοντας στο απέναντι πεζοδρόμιο επιλέγουμε το Σκουφάκι, το “εναλλακτικό” στέκι της σικάτης περιοχής. Ένα στέκι που πολλοί αγαπούν και άλλοι το θεωρούν υπερεκτιμημένο. Κόκκινο και κίτρινο χρώμα σωστά συνδυασμένο και μια mini μπάρα με αρκετά καλή εξυπηρέτηση. (Σκουφά 47-49, 210-3645888).

Ας αλλάξουμε περιοχή. Μεταφερόμαστε στο L’ arret du temps (Βασ. Αλεξάνδρου 5-7, Αθήνα 210-7253200)  ένα γαλλικού τύπου καφέ, με όμορφο πατάρι και άνετες μπρεζέρες. Ιδανικό μέρος για να αράξεις με μια εφημερίδα και να απολαύσεις ένα κρύο τσάι ή ένα γαλλικό με απίστευτα “petits croissants au beurre”. Λευκά χρώματα επικρατούν εδώ και πολύ καλή γαλλική μουσική. All time classic στέκι για επαγγελματικά randez-vous και άψογα συνοδευτικά με το ποτό ή το κρασί σας.

Για όσους μένουν σε μια πόλη που δεν αγαπούν έχω μια συμβουλή. Τον κόσμο μας τον φτιάχνουμε εμείς, όταν προσπαθούμε και τα μάτια μας βλέπουν όπως θέλουμε εμείς. Αρκεί να το θέλουμε!!!

Σημείωση : Σε λίγες μέρες η 10η Γιορτή της Μουσικής κάνει την άφιξη της με μουσική-ρυθμό-γλέντι. Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής 21 Ιουνίου!

Ανασαίνω με αέρα συμπιεσμένο,
Jane