Η ιστορία μου αρχίζει κάπως έτσι…
«Ήταν 32 ετών όταν παντρεύτηκε, αρκετά μεγάλη για τα δεδομένα και της αντιλήψεις της εποχής. Ο άντρας της από τα 16 του στο Σικάγο. Γυρίζοντας στην πατρίδα θέλησε να πάρει παπούτσι από τον τόπο του και να φτιάξει μια οικογένεια με τα ελληνικά πρότυπα.
Αφού απέκτησαν δύο αγοράκια, μετά από 15 χρόνια ο πατέρας χάθηκε, από καρκίνο. Ο πόνος μεγάλος, οι εποχές και τα οικονομικά αρκετά δύσκολα. Η μητέρα έγινε σκληρή σαν την πέτρα, έμαθε να ζει με το «τι θα πει ο κόσμος», το πένθος άντεξε πολλά χρόνια για εκείνη, το σπίτι της «μιλούσε» μόνο για πόνο και η χαρά δεν είχε ποτέ θέση.
Οι γίοι της μεγάλωσαν και χάραξαν ατέρμονες πορείες. Δύο αδέρφια με εντελώς διαφορετικές σκέψεις, θελήσεις και πιστεύω. Οι εντάσεις, οι κόντρες και τα νεύρα γέμιζαν την καθημερινότητα τους. Η απουσία του πατέρα ήταν ευδιάκριτη. Η μητέρα σε ρόλο για δύο, δεν είχε την επιτυχία που πίστευε. Ίσως ο πατέρας να έδινε ισσοροπία στην οικογένεια. Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα όταν το ξένο αίμα μπήκε στην οικογένεια.»
Παρακολουθώντας την παράσταση στο θέατρο-εργαστήριο Μαύρη Σφαίρα, βασισμένη στο βιβλίο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», θυμήθηκα τα παραπάνω. Ξέρω οτι οι συνειρμοι μου δεν έχουν όρια, αλλά το κεντρικό πρόσωπο της παράστασης, η Μπερνάντα Άλμπα, μου έμοιαζε αρκετά στην μητέρα που περιγράφεται παραπάνω.
Το ανδρογύναιο της ευνουχιστικής μάνας και μαυροφορεμένης χήρας προσπαθεί να επιβληθεί και να γαλουχήσει όσο το δυνατόν «καλύτερα» τις 5 θυγατέρες της. Βασικός παράγοντας… όλες είναι ανύπαντρες. Για τα μάτια του πιο όμορφου του χωριού ξεσπάει η μπόρα στο σπίτι, με αντίξοες καιρικές συνθήκες και απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενα.Το τέλος της ιστορίας είναι δραματικό. Με λίγα λόγια το έργο ξεκινάει με μία κηδεία και κλείνει με μια αυτοκτονία.
Η ιστορία του έργου και ο χώρος του θεάτρου δένουν υπέροχα. Η σκηνή Μαύρη Σφαίρα στεγάζεται σε έναν underground χώρο, καταφύγιο πολέμου κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το οποίο έχει διατηρημένα όλα τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του. Προσοχή, οι θέσεις είναι μόνο 25 και η κράτηση είναι απαραίτητη. Τελευταία παράσταση το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010.
Πληροφορίες
Μαύρη Σφαίρα
Αραχώβης & Ζωοδόχου Πηγής 48
Εξάρχεια
210-3848060
Τι μου άρεσε:
1) Το κονιάκ που μας προσέφεραν πριν την έναρξη της παράστασης, οι μαυροφορεμένες ηθοποιοί. Σε βάζει στο mood του έργου.
2) Η πρωταγωνίστρια ήταν γεννημένη για το ρόλο της Μπρενάντα Άλμπα.
3) Εξαιρετική ερμηνεία έδωσε η ηθοποιός, στο ρόλο της οικονόμου του σπιτιού.
Τι δεν μου άρεσε:
1) Το υπόλοιπο cast ήταν μέτριο και στερούσε σε συναίσθημα.
2) Οι τιμές ακόμα και στα μικρά θέατρα παίρνουν τον ανυ(πόφορο ανή)φορο. (20€, 14€ φοιτητικό)
3) Το συνεχόμενο χασμουρητό του πίσω κυρίου. Αγαπητέ μου, Λόρκα ήρθες να δεις, πιες νωρίτερα έναν καφέ.
Κατάθλιψη σου ρχομαι,
Jane
